Βρώμικα παιχνιδάκια...

"You can't put lipstick on a pig", όπως σοφά είχε πει κι ο Ομπάμας. Τελικά, το κυκλωματάκι της διαπλοκής (καθεστωτικά κόμματα, επιχειρηματίες, τράπεζες, ΜΜΕ) δεν έχει πάρει χαμπάρι τι παίχτηκε το βράδυ της Κυριακής και συνεχίζει ακάθεκτο το θεάρεστο έργο του. Από τη μία, αυτό θα πρέπει να ευχαριστεί όλους τους υποψιασμένους πολίτες, καθώς το ξεβράκωμα συνεχίζεται κανονικά και με το νόμο και το μονοπάτι που άνοιξε στις 6 Μαΐου μπορεί μέχρι τις νέες εκλογές να γίνει λεωφόρος. Ωστόσο, όπως είχα γράψει κι εδώ, ακόμα και ο Γκέμπελς θα ντρεπόταν να χρησιμοποιήσει τόσο μαύρη προπαγάνδα. Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑς, χωρίς τη συμμετοχή ΝΔΣΟΚ δεν μπορεί να κάνει κυβέρνηση (ο μονόλιθος παραμένει ασυγκίνητος και κατά πάσα πιθανότητα στις επόμενες εκλογές θα πάρει... μην πω τι, ενώ οι Καμμένοι άρχισαν τα "δεν ξέρω, δεν είδα δεν άκουσα", άλλωστε ακροδεξιοί είναι, σιγά μη συνεργαζόσαντε με τους "κουκουλοφόροι" του ΣΥΡΙΖΑς), και ας δούμε τι πάει να παιχτεί: από προχθές το βράδυ ΝΔΣΟΚ άρχισαν να διαρρέουν μέσω των γνωστών παπαγάλων τους ότι, ρε παιδί μου, ας τα βρει ο ΣΥΡΙΖΑς με τους Κουβέληδες σε κυβερνητική συμμαχία κι εμείς, άμα λάχει, τους δινουμε και μια στήριξη ή, εν πάση περιπτώσει, μια ανοχή. Δηλαδή, μαλακίες να γελάν και τα τασάκια, αλλά, τό'παμε, όπως το μάθεις το μουλάρι.

Ευτυχώς, το Τσιπράκι αποδείχθηκε πολύ πιο έξυπνο απ' όσο του δίναμε και τους την έπαιξε κανονικά: θέλετε κυβέρνηση αριστερή; Μάλιστα. ΟΚ, δεσμευτείτε έναντι των προεκλογικών μας υποσχέσεων και προχωράμε μαζί. Ειδάλλως, le poul και μη με ζαλίζετε με τις παπαρολογίες σας. Ή χέστε, ή όξω από το βεσέ και σταματήστε να μου πουλάτε φούμαρα για δήθεν ανοχή και στήριξη. Μάλιστα, το πλαίσιο που έθεσε ήταν ιδιαιτέρως αποκαλυπτικό για τα δύο τέως μεγάλα κόμματα, καθώς επί της ουσίας τα έφερνε προ των ευθυνών τους με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο. Εξ ου και η αμηχανία του Benny και ο άσφαιρος τσαμπουκάς του Αντωνάκη, ο οποίος τώρα θυμήθηκε να κάνει προσκλητήριο στον μπαρμπα-Καρατζαφύρερ και στα έκθετα του νεοφιλελευθερισμού. Μάλιστα, η αμηχανία του κυκλώματος της διαπλοκής ήταν τόσο μεγάλη που τα "Νέα" έχασαν τελείως την ψυχραιμία τους και άρχισαν τα κινδυνολογικά εμέσματα, λες κι είμαστε στην εποχή του "σκληρού ροκ". Ώστε είναι εκτός πραγματικότητας οι πέντε όροι, ε; Ας τους δούμε, λοιπόν, ένα - ένα:

-"Άμεση ακύρωση εφαρμογής των μέτρων του μνημονίου και ειδικότερα των επαίσχυντων εκείνων νόμων που περικόπτουν περαιτέρω μισθούς και συντάξεις": ουδέν το παράλογο, ακόμα κι ο Σαμαράς τά'χει κατά καιρούς πει/δεσμευτεί και ο Βενιζέλος τά'χει υπονοήσει σε κάποια λογοδιάρροιά του.

-"Ακύρωση των νόμων που καταργούν στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα και ειδικότερα του νόμου που ορίζει ότι άμεσα στις 15 Μάη καταργείται η μετενέργεια και παύουν οι συλλογικές συμβάσεις": βλέπε το πρώτο, με την προσθήκη ότι η ΓΣΕΕ έχει ήδη προσφύγει στο ΣτΕ, επικαλούμενη αντισυνταγματικότητα...

-"Δημόσιος έλεγχος στο τραπεζικό σύστημα, που σήμερα παρ’ ότι έχει πάρει κοντά στα 200 δις σε ρευστό και εγγυήσεις σε δημόσιο χρήμα, παραμένει στα χέρια των διοικητών που το χρεοκόπησαν. Ζητάμε να δοθεί τώρα στη δημοσιότητα η έκθεση της Black Rock. Να μετατραπούν οι τράπεζες σε μοχλό ανάπτυξης της οικονομίας και ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων": έχει γίνει στη Βρετανία με αρκετά θετικά αποτελέσματα (ο Μπράουν είχε κρατικοποιήσει τις τράπεζες που κατέρρεαν, τις εξυγίανε και μετά τις ξαναπούλησε, βγάζοντας και κάποιο κέρδος). Επίσης, δεν πρέπει να ξέρουμε πού έδιναν και με ποια κριτήρια δάνεια οι τράπεζες τις οποίες ΕΜΕΙΣ διασώζουμε σήμερα; Ε, αυτό λέει η έκθεση της Black Rock, την οποία επίσης εμείς πληρώνουμε.

-"Δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για να διερευνήσει το επαχθές του δημόσιου χρέους, μορατόριουμ στην αποπληρωμή του και διεκδίκηση δίκαιης και βιώσιμης ευρωπαϊκής λύσης": η δημιουργία ΕΛΕ υποστηρίζεται ακόμα και από λιμπερταριανούς (βλέπε LOLGreece), για τους δικούς τους λόγους, είναι αλήθεια, και είναι μια ιδέα που παίζει και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης (π.χ. Ιρλανδία). Όσον αφορά στο μορατόριο που ζητά το Τσιπράκι, πόσο μακριά απέχει από τις ανακοινώσεις, π.χ. του Μπόφινγκερ, ότι θα χρειαστεί κι άλλο κούρεμα του ελληνικού χρέους;

-"Προώθηση άμεσων αλλαγών στο πολιτικό σύστημα για το βάθεμα της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, με πρώτες την αλλαγή του εκλογικού νόμου, την καθιέρωση της απλής αναλογικής, καθώς και την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών": σαν να ακούω τον ΓΑΠ, άσε που λίγο-πολύ όλοι οι τέως μεγάλοι έχουν παραδεχθεί ότι ο νόμος περί ανευθυνότητας των υπουργών ΠΡΕΠΕΙ να αλλάξει. Για την απλή αναλογική, αποτελεί πάγιο αίτημα του ΣΥΝ από τον καιρό που κυκλοφορούσαν ακόμα δεινοσαύροι στη Γη.

Αυτά είναι που ενόχλησαν τον Αντωνάκη; Ρεσε, τα μισά από αυτά τά'χεις πει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κι εσύ. Τώρα σε πείραξαν; Πάμε, τώρα, και στο σημείο που έκανε τους πάντες να αφρίσουν: "Αν ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς έχουν ειλικρινά μετανιώσει για τις καταστροφικές τους επιλογές που διέλυσαν την κοινωνία, τους καλώ μέχρι αύριο που θα τους συναντήσω να έχουν ήδη στείλει επιστολή στους ηγέτες της Ε.Ε. και των κρατών-μελών της, που θα αναφέρει ρητά και κατηγορηματικά ότι δεν ισχύουν οι δεσμεύσεις που έλαβαν σε παλαιότερη επιστολή τους, ότι θα εφαρμόσουν πιστά τις επιταγές των αγορών και του ΔΝΤ και θα εφαρμόσουν πιστά το βάρβαρο πρόγραμμα του δεύτερου μνημονίου". Πρώτον, δεν τους ζήτησε δήλωση μετανοίας, αλλά δήλωση αποδοχής του καταστροφικού χαρακτήρα του μνημονίου. Δεύτερον, όταν οι αλλοινοί ζητούσανε από τους ΣΥΡΙΖαίοι δηλώσεις αποκήρυξης των "κουκουλοφόρων" και της βίας και του σοσιαλμαρξισμού και αναρχολενινισμού, τότε ήτονε καλά, ε; Τότε υπήρχε πολιτικός και δημοκρατικός πολιτισμός, ε; Ενώ τώρα το τσογλανάκι δε δικαιούται διά να ομιλεί, ε; Και τρίτον, αν υποτεθεί ότι ΝΔΣΟΚ θέλουν να στηρίξουν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑς-ΔΗΜΑΡ, δεν πρέπει να αποδεχθούν και τις προγραμματικές πολιτικές τους; Ε, αμ' έπος, αμ' έργον, μάγκες.

Αντιλαμβάνομαι πλήρως την τακτική που το συστηματάκι ακολουθεί: αφού προεκλογικά η τρομοκρατία δεν μας πέτυχε, ας προσπαθήσουμε να τους αποδομήσουμε μετεκλογικά, θέτοντας παράλογες απαιτήσεις ("είστε 80, κυβερνήστε και μην αγχώνεστε, εμείς θα σας στηρίίίίίξουμε") και βάζοντας τρικλοποδιές. Και το ερώτημα είναι απλό: δεν βλέπουν, δεν καταλαβαίνουν ή απλώς είναι τόσο crooked που αδυνατούν να κάνουν αλλιώς; Ο καιρός θα δείξει.

Υ.Γ.: παρόμοιες και πιο συμπυκνωμένες σκέψεις από τον Ζάφοδα!

Υ.Γ.1: επειδής έγινε κακό μεγάλο με τις δηλώσεις Στρατούλη για τις τράπεζες και τις καταθέσεις, σας παραπέμπω α) σε αυτή την ανάρτηση του Μπλε Μήλου, ενός blog που μόνο ως φιλοΣΥΡΙΖαίικο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και β) στην "απάντηση" των τραπεζιτών που, με απλά λόγια, λέει ότι οι καταθέσεις υπάρχουν ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ στις τράπεζες και ότι τώρα, χωρίς την εγγύηση της ΕΚΤ και του κράτους, οι καταθέτες θά'παιρναν από τα τρία το μακρύτερο...

Υ.Γ.2: πάρτε κι έναν Παπούλη για σωστή καθοδήγα!

Ο Αντίχριστος, Ο Αρμαγεδδών!!! (updated)

Κι έτσι, φθάσαμε στον πάτο του βαρελιού. Αφού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντελήφθησαν ότι πετώντας χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς δεν πρόκειται να γλυτώσουν το χοντρό μαύρισμα, το έριξαν στην τρομοκρατία και τη λάσπη, σε σημείο που ακόμα και ο Γκέμπελς θα ντρεπόταν. Βενιζέλος και Σαμαράς, δηλαδή, δύο από τους κυριότερους υπαίτιους της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, τό'χουν ρίξει στην τρελλή, απειλώντας με καταστροφές, λοιμούς, λιμούς, σεισμούς, καταποντισμούς, βροχές από βατράχια, νερό που γίνεται αίμα και άλλα τέτοια αποκαλυπτικά, άμα δεν τους ψηφίσουμε για να μας... ξανασώσουν. Ειλικρινά, δεν ήθελα να ξαναγράψω ως τις εκλογές, αλλά πλέον το αίμα μού'χει ανέβει στο κεφάλι και προκειμένου να βγω στους δρόμους και να εκτελώ τυχαίους περαστικούς -δεν μπορεί, κάποιος από αυτούς θα τσιμπήσει από την τρομοκρατία- είπα να επιχειρήσω να αποδομήσω τις αθλιότητες που λέγονται.

1) "Άμα δεν μας ψηφίσετε, θα βγούμε από την Ευρωζώνη, την Ε.Ε., την Ευρώπη, το σύμπαν ολόκληρο": ψέμα και μάλιστα χοντρό. Από την Ευρωζώνη ΔΕΝ μπορούμε να βγούμε (δεν προβλέπεται στις Συνθήκες) και από την Ε.Ε. μπορούμε να αποχωρήσουμε ΜΟΝΟ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ. Προφανώς, οι Ευρωπέη -με τη δημοκρατικότητα που τους διακρίνει τα τελευταία χρόνια- μπορούν να μας κάνουν τη ζωή δύσκολη, ωστόσο, αυτό είναι ένα ρίσκο σχετικά αποδεκτό, ιδίως, δε, αν λάβει κανείς υπ' όψιν ότι πλην ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ουδέν άλλο κόμμα της Αριστεράς δεν ευαγγελίζεται την έξοδο από την Ευρώπη, αντιθέτως, μάλιστα, στηρίζουν απαρέγκλιτα τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ελλάδας. Όμως, άλλο ευρωπαϊκός προσανατολισμός κι άλλο να μας πηδήσουν ασάλιωτους, χωρίς, μάλιστα, να υπάρχει και κάποια ελπίδα ανάκαμψης.

2) "Άμα δεν μας ψηφίσετε, θα έρθει η ακυβερνησία, το χάος, ο Σατανάς 666 ο ίδιος": χμμμμμμμ, ενώ άμα σας ψηφίσουμε, εσάς που τόόόόόόσα καλά κάνατε διαχρονικά για τη χώρα, θα φροντίσετε να συνεχίσετε το θεάρεστο έργο σας, ε; Άσε που, παιδιά, ξεβρακώνεστε, καθώς πίσω από την κινδυνολογία σας αχνοφαίνεται, παρά το lip service περί του αντιθέτου, ότι το μόνο που σας νοιάζει είναι τα κουκιά που θα μαζέψετε το βράδυ της 6ης Μαΐου, ώστε να κάνετε το κομπρεμί σας για την αναπόφευκτη κυβέρνηση συνεργασίας σας. Τελικά, αυτό που σας τρομάζει δεν είναι η ακυβερνησία, αλλά το ενδεχόμενο να μη μπορείτε να τα βρείτε μεταξύ σας και να σας μπουν σφήνα κόμματα που τουλάχιστον δεν προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα σκατά η κοπριά είναι κρέμα spa.

3) "Άμα δεν μας ψηφίσετε, θα κυριαρχήσουν αυτοί που δεν μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους": 'νταξ', το καταλάβαμε ότι τά'χετε βρει και ότι έχετε και μερικές εφεδρείες στις οποίες θα απευθυνθείτε, όταν και άμα χρειαστεί. Όμως, τι σας κάνει να πιστεύετε ότι οι αλλοινοί τελικά, άμα μπορούν να κάνουν κυβέρνηση συνεργασίας, δεν θα βρουν ένα ωραίο modus operandi και να συνεργαστούν; Εγώ, πάντως, απ' όσο γνωρίζω, διεργασίες γίνονται, συζητήσεις γίνονται και τίποτα δεν αποκλείεται. Οπότε, αφήστε τις εξυπνάδες.

4) "Άμα δεν μας ψηφίσετε, θα κυριαρχήσουν οι ακραίοι": όπα, γιατί εδώ το πράμα έχει ζουμί. Κατ' αρχάς, ποιοι είναι οι ακραίοι. Ο ΣΥΡΙΖΑς; Η ΔΗΜΑΡ; Οι Οικολόγοι Πράσινοι; Το ΚΚΕ; Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Χμμμμμμμ. Σόρι, αλλά εγώ για ακραίους κόβω τους Καμμένους, τους Καρατζαφέρηδες, τους Χρυσαυγίτες καθώς και τα διάφορα κομματίδια του νεοφιλελεύθερου μπλοκ. Και, μαντέψτε ποιοι είναι αυτοί που έδωσαν legitimacy στον Καρατζαφέρη; Μαντέψτε ποιοι ήταν εκείνοι που έκαναν τη Χρυσή Αυγή κίνημα, τόσο στο κέντρο των πόλεων, όσο και στην επαρχία; Μαντέψτε από πού προέρχεται ο Καμμένος; Μαντέψτε από ποια κόμματα "γεννήθηκαν" οι Μάνοι και οι Ντόρες; Ω, ναι, παιδιά, είστε υπεύθυνοι για ΟΛΑ! Ω, ναι, παιδιά, εσείς γεννήσατε και δυναμώσατε τους ακραίους. Και σήμερα μας λέτε ότι κινδυνεύουμε από τα "παιδιά" σας; Θα μας τρελλάνετε;!

5) "Άμα δεν μας ψηφίσετε, θα βγουν εκείνοι που λένε παλαβωμάρες": μά'στα. Ενώ εμείς, που λέγαμε ότι σε 18 μήνες θα μηδενίσουμε το έλλειμμα, ότι το 2011 θα ξαναβγούμε στις αγορές, ότι τα προγράμματα είναι "εμπροσθοβαρή" και ότι κομμένες οι οριζόντιες περικοπές, ότι σε τρία χρόνια θα αποδεσμευτούμε από τα μνημόνια (ο Σόιμπλες δεν ήτουνε που είπε ότι η Ελλάδα δε βγαίνει στις αγορές ούτε το 2020;...), ότι η ανάπτυξη θα έρθει με τις ΕΟΖ (ξέρετε, κράτος εν κράτει...), ότι θα ελέγχουμε τις τράπεζες, εμείς, λέω, είμεθα σοβαροί αθρώποι που λένε πράματα λογικά και μελετημένα και δεν κοροϊδεύουμε τον κοσμάκη όπως οι αλλοινοί οι κακοί!

6) "Άμα δεν μας ψηφίσετε θα κρατήσουμε την ανάσα μας μέχρι να το κάνετε": !!!!!! ;-)

Η κίτρινη φυλή αντεπιτίθεται...

Κατ' αρχάς, μια δήλωση: έτσι και ο Ραγκούσης δεν κολώσει και προχωρήσει σε πλήρη απελευθέρωση του επαγγέλματος των ταξιτζήδων, δεν θα ξαναγράψω σε αυτό το βλογάκιο κακή κουβέντα για την κυβέρνηση, παρά μόνο άμα κάνει χοντρή λαλακία.

Πάμε τώρα και στο ζουμί: με τα χθεσινά καμώματά τους οι ταριφάτσι, κατά το απάτσι, επιβεβαίωσαν με τον πλέον περίτρανο και ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν αποτελούν μια επαγγελματική τάξη η οποία -ενδεχομένως- θίγεται από μια πολιτική απόφαση, αλλά είναι τραμπούκοι του κοινού ποινικού δικαίου και ό,τι κι αν τους συμβεί από τούδε είναι αντάξιο της αποκοτιάς και του νταβατζηλικιού που πουλάν στην κοινωνία.

Πρέπει να πω ότι, όταν άρχισε η συζήτηση για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, μου είχε κάνει εντύπωση ότι σε αυτά δεν είχε περιληφθεί το τριπλόκλειστο επάγγελμα των ταξί. Αλλά και στη συνέχεια, όταν το θέμα τέθηκε από την κυβέρνηση, μου έκανε εντύπωση ότι οι αντιδράσεις των ταριφάτσι ήταν περιορισμένης έντασης και έκτασης. Προφανώς, κάποιο λάκκο είχε η φάβα.

Και ο λάκκος αυτός δεν ήταν άλλος από τον μικροπολιτικαντισμό του Ρέππα, ο οποίος δήθεν-τάχα μ' "άνοιγε" το επάγγελμα, αλλά έθετε τόσες πολλές προϋποθέσεις που, επί της ουσίας, το κρατούσε ακόμα πιο κλειστό από πριν, όταν ένας πεπερασμένος αριθμός αδειών άλλαζε παρανόμως χέρια, με ποσά που προκαλούσαν τρόμο (πριν από ένα-δύο χρόνια, η αγορά -χωρίς, μάλιστα, να δηλώνεται στην εφορία- άδειας κοστολογούταν 200.000 γιούρο...).

Προφανώς, οι τροϊκανοί είδαν τα κολπάκια του Ρέππα, θα έβγαλαν αφρούς από το στόμα και θα είπαν του Ραγκούση, μάγκα, ή το ανοίγεις το επάγγελμα κανονικά, ή θά'χουμε κακά ξεμπερδέματα. Εξ ου και η απόφαση του τελευταίου για πλήρες άνοιγμα (ελπίζω να μην λυποψυχίσει και να κρατήσει αυτή τη στάση μέχρι τέλους).

Μόλις, λοιπόν, οι ταρίφες είδαν ότι το νταραβεράκι τους με το Ρέππα πήγε άκλαυτο, άλλαξαν τροπάρι: μας καταστρέφει, μας κλέβει το ψωμάκι μας, μας διαλύει, θα γίνει της επί χρήμασι αν ανοίξει το επάγγελμα, θα βρέξει βατράχια και ακρίδες, ο ήλιος θα ανατείλει ματωμένος από τη Δύση..., ξέρετε, τα συνήθη, όταν κάποιος δεν έχει επιχειρήματα. Διότι, ξέρετε, δεν έχουν επιχειρήματα για την αποτροπή του ανοίγματος του επαγγέλματος.

Τι πά' να πει, έχει πέσει η δουλειά; Όταν, κερατάδες, όμως, λυσσάγατε εν μέσω κρίσης για αυξήσεις στα κόμιστρα και ο βλαχοδήμαρχος τότε υπουργός Μεταφορών Στυλιανίδης σας τις έδινε, ήταν καλά, ε; Όταν η διπλο-τριπλομίσθωση ήταν ο κανόνας και μάλιστα τσαμπουκά, ήταν καλά, ε; Όταν η άρνηση μίσθωσης ήταν επίσης ο κανόνας, πάλι ήταν καλά, ε; Όταν στήνατε "μαφίες" σε πιάτσες (Κηφισιά, λιμάνι, ΚΤΕΛ, να πω κι άλλες;...), ήταν καλά, ε;

Όταν η φορολόγησή σας ήταν τεκμαρτή ήταν καλά; Όταν για να βρεις ταξί σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας έπρεπε νά'χεις γκόμενο τον ταριφάτσι ήταν καλά; Όταν οι οκτώ στις δέκα κούρσες σας ήταν από επιλογή σας εντός ελάχιστης μίσθωσης (by the way, η ελάχιστη καταβολή είναι 3,16 γιούρος, όχι 3,20, 'ντάξ';) ήταν καλά; Τα ταξί που μύριζαν στάνη ήταν καλά; Τα πειραγμένα ταξίμετρα; Οι διαδρομές που "γράφαν" αναμονή; Οι υπερχρεώσεις, όχι μόνο σε τουρίστες, αλλά σε όποιον σας φαινόταν κορόϊδο; Η άρνηση μεταφοράς σε διάφορες περιοχές, με το έτσι θέλω; Ο μαστουρωμένος ταρίφας που με πήρε μια μέρα και μού'λεγε κιόλας "μη μασσσσσάς αδρφάκι, όλα καλλλλά...";

Το ξέρετε, ρε, ότι κανείς δε σας πάει. Ότι ο κόσμος πιστεύει ότι είστε μια από τις χειρότερες φάρες (δικοί σας μου έχουν παραδεχθεί ότι το 80% από σας είναι για κλωτσές). Ξέρετε ότι κανένας δεν πρόκειται να υποστηρίξει τον "αγώνα" σας. Κι έτσι, καταφεύγετε στις αλητείες, στους αποκλεισμούς και στα λοιπά νταβατζηλίκια. Γι' αυτό και ελπίζω ο Ραγκούσης να μην κάνει πίσω. Να σας σκίσει, όπως σκίζετε χρόνια τώρα όλη την κοινωνία. Και γιατί ήταν ένας από σας ο τύπος που ένα πρωί πριν από πολλά χρόνια, ενώ με είδε με την παραλλαγή, ενώ είδε ότι είμαι απλός φαντάρος, ενώ είδε την ώρα και ήξερε ότι υπήρχε κίνδυνος να αργήσω στην πρωινή αναφορά, το μόνο που είχε να μου πει ήταν ότι δεν μπορεί να με πάει στο στρατόπεδο, γιατί "από Μενίδι θα γυρίσω άδειος, ρε φίλε". Γιατί αυτή είναι η ποιότητά σας...

UPDATEάρα: δείτε τι ωραία τα λέει ο Greek Rider εδώ κι εδώ. Thank Ubo-shathla, δεν είμαι μόνος...

Το μυαλό του νεοέλληνα, pt. II

Αναγνώστη μου, πριν από μερικές ημέρες έτυχε να γνωριστώ με στέλεχος μεγάλης πολυεθνικής που δραστηριοποιείται δυνατά στην Ελλάδα. Πιάσαμε την κουβέντα και, αφού είπαμε διάφορα, ο άνθρωπος αποφάσισε να μου πει τον πόνο του. "Ξέρετε", με ρώτησε, "ποιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εταιρεία; Εδώ και χρόνια προσπαθούμε να πείσουμε τους μαγαζάτορες στα νησιά να τα βρουν μεταξύ τους και να κάνουν ομαδικές παραγγελίες, αντί ο καθένας να παραγγέλνει από εμάς μόνος του. Τι δεν τους έχουμε πει: ότι θα έχουν μεγάλες εκπτώσεις, ότι τα μεταφορικά θα κοστίζουν λιγότερο, ότι θα μπορούμε, εκτός από τις εκπτώσεις, να τους κάνουμε και προσφορές, ειδικά σε νέα προϊόντα που θέλουμε να προωθήσουμε... Τίποτα!".

Ομολογώ ότι, δεδομένου ότι από εμπόριο είμαι ημιάσχετος, η ιστορία μου έκανε μεγάλη εντύπωση και τον ρώτησα πού αποδίδει αυτή την -κατά το μάλλον ή ήττον παράλογη- στάση. "Τι να σας πω", μου απάντησε, "δεν ξέρω. Υποπτεύομαι, πάντως, ότι ή φοβούνται ότι κάποιος μεταξύ τους θα τους κάνει λαδιά ή ότι ανησυχούν τι θα γίνει αν μάθει ο κόσμος ότι συνεργάζονται. Άλλη εξήγηση -δηλαδή, που να βρίσκεται στη σφαίρα του λογικού και όχι του μεταφυσικού...- δεν μπορώ να δώσω". Τον ρώτησα, επίσης, μήπως η στάση αυτή προκαλείται από ανταγωνιστές της εταιρείας του. "Μπα", μου είπε απογοητευμένος, "απ' όσο ξέρω, όλοι το ίδιο ζήτημα αντιμετωπίζουν".

Μάλισταααααα... Αυτά είναι τα ωραία. Ο Έλληνας, με το ξακουστό εμπορικό δαιμόνιο -μη χέσω- και την τετράγωνη λογική, συμπεριφέρεται εντελώς παράλογα. Αρνείται εκπτώσεις της τάξεως του 15-25% στις προμήθειές του. Προτιμά να παραγγέλνει λίγα και να τα πληρώνει ακριβά, παρά να "συνεταιριστεί" με άλλους δέκα και να αυξήσει εμμέσως την κερδοφορία του, διατηρώντας τις τιμές ή ακόμα και μειώνοντάς τες. Διότι φοβάται μην του τη φέρει κάποιος από τα "συνεταιράκια" του. Ή διότι θέλει να διατηρήσει την περηφανή ατομικότητά του. Κι αν κανείς νομίζει ότι αυτό συμβαίνει μόνο στην περίπτωση των νησιών, κούνια που τον κούναγε.

Και κάποιοι αναρωτιούνται γιατί σε μια χώρα που έχει σχεδόν ένα εκατομμύριο μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, οκτώ στις δέκα από αυτές λένε ότι τα πράγματα πάνε χάλια και μία στις τέσσερις δηλώνουν ότι πάνε για λουκέτο; Και οι παλαιότεροι θα θυμούνται τι έγινε με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς: μπορεί σήμερα να κατηγορούμε την κομματοκρατία για την ουσιαστική διάλυσή τους, ωστόσο λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι στο σημερινό χάλι οδηγήθηκαν επειδή οι ίδιοι οι αγρότες δεν μπορούσαν να τα βρουν μεταξύ τους -εκτός κι αν υπήρχε λαμογιά στη μέση (τύπου "όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά"), αλλά ακόμα και τότε χαμός γινότουνε.

Δεν θα σε κουράσω άλλο, αναγνώστη μου. Το παρόν ποστάκιο, άλλωστε, δεν είναι τίποτε άλλο από -κατά την άποψή μου- άλλη μια επιβεβαίωση ότι η απαισιοδοξία μου για το μέλλον της Ελλάδας δεν οφείλεται ούτε στο μνημόνιο, ούτε στην Μέρκελ, ούτε στο ΔΝΤ, αλλά στο γαμημένο το μυαλό που οι Έλληνες κουβαλάμε...

Να οργανωθούμε, παιδία...

Εδώ και δυο-τρεις μέρες, όλος ο πλανήτης κρέμεται από το Ecofin: "τι θα αποφασίσουν οι υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε.;", "πώς θα είναι ο μηχανισμός στήριξης του ευρώ;", "πώς θα κατατροπώσουμε τους κερδοσκόποι;", "πόσα φράγκα θα διατεθούν για τη σωτηρία των Νοτίων της Ευρωζώνης;", "πότε θα πάρει η ΑΕΚ πρωτάθλημα και κύπελλο και ευρωπαϊκό;" (καλά, αυτό το τελευταίο είναι δικό μου...). Κοντέψαν να μας σκάσουν, μέχρι να μας πουν τι θα κάνουν, τελικά, και μόλις μας ανακοίνωσαν το -αληθινά, φιλόδοξο- σχέδιό τους, μόνο που δεν ακούστηκαν χειροκροτήματα και πανηγυρισμοί, τύπου "έτσι γ@μ@ει η ΟΝΕ", "είναι βαριά, βαριά η π....α του ευρώ" και "εμείς τα hedge funds τά'χουμε για το black πέος" και άλλα τέτοια ωραία.

Τελικά, όμως, τι είναι αυτό το φοβερό όπλο που η Ευρώπη αντιπαρατάσσει στις εχθρικές κερδοσκοπικές δυνάμεις; Μμμμμμ, μπορεί να φανεί αστείο, αλλά εμένα μου κάνει λίγο ως ένας πιο μεγάλος "μηχανισμός στήριξης" της ελληνικής οικονομίας. Δηλαδής, πάλι διμερή δάνεια, πάλι επιτόκια ~5%, πάλι "έσχατες λύσεις", πάλι δυνατή "τσόντα" από το ΔΝΤ. Εντάξει, το πολιτικό -που λέει ο λόγος- σκέλος του σχεδίου έχει ενδιαφέρον, όμως σε πρακτικό επίπεδο λίγο διαφέρει από τη συμφωνία Ε.Ε.-ΔΝΤ για την Ελλάδα (τουλάχιστον με βάση όσα έχουμε μάθει ως τώρα...). Οπότε, sorry κιόλα, αλλά ούτε λόγους για πανηγυρισμούς βλέπω, αλλά ούτε και για κραυγές και οιμωγές. Διότι, το μόνο που κάνει τα σχέδιο είναι να επιτρέπει δανεισμό με μικρότερη κερδοσκοπία απ' αυτή που κάνουν οι αγορές.

Στην ουσία, από τα λίγα που μπορώ να καταλάβω, το πλάνο "διάσωσης" της ελληνικής οικονομίας αποτέλεσε το template (που λεν και στο χωριό του Αλογογκούφη...) για να συσταθεί αυτός ο μεγαλύτερος μηχανισμός, ο οποίος επιτρέπει, μεν, στις πιεσμένες χώρες να βγουν από τις αγορές, αλλά, ε, δεν κάνει ακριβώς και ελεημοσύνη... Πενταετή δάνεια με 5% επιτόκιο, δεν τα λες ακριβώς "καλή φάση", ιδίως αν μιλάς για οικονομίες που ούτως ή άλλως ζορίζονται (υψηλά ελλείμματα, υψηλά δημόσια χρέη, κλπ). Τώρα, δεν ξέρω αν οι κινήσεις της ΕΚΤ για τα ομόλογα θα έχουν καλύτερη επίδραση, ωστόσο, κι αυτές για ψιλο-ημίμετρα μου κάνουνε.

Βλέπετε, στην όλη φάση εγώ βλέπω δύο βασικά προβλήματα: πρώτον, ότι δεν γίνεται σοβαρή συζήτηση για την αναθεώρηση των Συνθηκών. Τό'χω πει και ξαναπεί. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και η Λισαβόνα είναι ωραία και καλά για συνθήκες ζωηρής ανάπτυξης. Όμως, σε υφεσιακή περίοδο το πράμα μπορεί εύκολα να οδηγηθεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Και, δεδομένου ότι, παρά τις μ@λ@κιές που ακούγονται εδώ κι εκεί για ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας, πιστεύω ότι ακόμα έχουμε πολλά ψωμιά να φάμε ως την ανάπτυξη, θεωρώ ότι ουδείς μηχανισμός μπορεί να προστατεύσει την οικονομία μιας χώρας, ή και το ίδιο το ευρώ, αν κάποιοι, για δικά τους γούστα αποφασίσουν να το γονατίσουν. Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης τέτοιων κρίσεων είναι η έκδοση χρήματος. Αυτό μπορεί να γίνει; ΟΧΙ αν δεν αλλάξουν οι Συνθήκες, οπότε...

Το δεύτερο πράμα που με προβληματίζει είναι τα κολλητιλήκια Ε.Ε.-ΔΝΤ. Και με προβληματίζει, διότι α) αν η Ε.Ε. δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, το ΔΝΤ είναι συνδυασμός Σκρούτζ και Δικαστή Ντρεντ. Από το Jungle Report βρήκα αυτό το κείμενο του Epicurus2day το οποίο λέει πολλά κι ενδιαφέροντα. Δεν το κάνω "ευαγγέλιο", ωστόσο θεωρώ ότι είναι ένα αξιοποιήσημο αναλυτικό εργαλείο (όπως και όλα τα κείμενα του Epicurus2day, πρέπει να πω, καθώς ο άνθρωπος είναι προφανές ότι έχει κάνει πολλή δουλειά για να βγάλει το κάθε post). Και διότι β) ο συνολικός τρόπος με τον οποίο κινείται η Ε.Ε. έχει αρχίσει να με προβληματίζει. Δηλαδή, αν θες να βάλεις τα του οίκου σου σε τάξη, δεν καλείς με περισσή ευκολία να σε βοηθήσει κάποιος ο οποίος προκαλεί αντιδράσεις ακόμα και στον Τρισέ και που έχει συγκεκριμένες συνταγές για κάθε πρόβλημα.

Τι θέλω να πω με τα παραπάνω; Ότι φοβάμαι πολύ ότι, όπως ο μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας έφερε "άδικα" μέτρα για τους Έλληνες, έτσι και ο μηχανισμός στήριξης της Ευρωζώνης θα φέρει "άδικα" μέτρα για πολύ κόσμο ακόμα (το "άδικα" το βάζω σε εισαγωγικά μόνο και μόνο επειδή κι ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε αυτή τη λέξη για να περιγράψει τα μέτρα. Για μένα είναι, στην τεράστια πλειοψηφία τους οριακά απάνθρωπα και, μακάρι να διαψευστώ, όσα θα έρθουν θα είναι ακόμα χειρότερα). Sorry, αλλά δεν έχω πλέον καμία εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που, ενώ παραδέχονται ότι ένα σύστημα έχει σαραβαλιάσει, προσπαθούν ντε και καλά να το διασώσουν, αντί να σκεφτούν κάτι παραπάνω.

Υ.Γ.: στέλεχος του ΔΝΤ φέρεται να έφερε ως επιτυχημένα παραδείγμα Βραζιλία και Τουρκία. Βέβαια, ξέχασε να μας πει πόσο πέτυχαν οι οικονομίες αυτών των χωρών και με ποιο τίμημα...

Just the facts...

Περιστατικό α: Σάββατο βράδυ, σε νυχτερινό λαϊβάδικο. Πληρώνουμε εισιτήριο εισόδου -οι τρεις από τους τέσσερις, ο τέταρτος ήρθε αργότερα και μπήκε by-, καθόμαστε, παραγγέλνουμε, βλέπουμε το πρόγραμμα, τελειώνει κάποια στιγμή, έρχεται ο σερβιτόρος, μας λέει τη "λυπητερή", πληρώνουμε και ζητάμε απόδειξη. Μας κοιτά σαν να είμαστε ούφο και με τα πολλά μας φέρνει απόδειξη στο ένα τρίτο του ποσού, την πετά σαν μολυσμένη με άνθρακα επιστολή στο τραπεζάκι και φεύγει επιδεικτικά.

Περιστατικό β: πηγαίνω σε μεγάλο κατάστημα ηλεκτρονικών για να πάρω φορτιστή για το κινητό μου. Η τιμή στο ταμείο διαφέρει από την τιμή στο ράφι κατά τρία ευρώ. Φυσικά, ρωτάω γιατί αυτή η διαφορά. Απάντηση; "Ε, η σωστή τιμή είναι αυτή του ταμείου". Επιστρέφω τον φορτιστή και ζητώ να μιλήσω με κάποιον υπεύθυνο για το περιστατικό. Μετά από ένα τέταρτο αναμονής ("είναι απασχολημένος τώρα, θα έρθει σε λίγο να σας μιλήσει") αποχωρώ, καθώς έχω ήδη αργήσει για δουλειά.

Περιστατικό γ: πηγαίνω σε εστιατόριο-στέκι, όπου τρώω κατά καιρούς και μου αρέσει πολύ. Διαπιστώνω ότι στον κατάλογο, στο χώρο των τιμών, έχει επικολληθεί ταινία που τις έχει αλλάξει ΟΛΕΣ -προς τα πάνω. Σε φάση χαχαχούχα ρωτάω τον σερβιτόρο τι έπαιξε. "Ε, ξέρετε τώρα...", μου απαντά μασημένα. Ο λογαριασμός έρχεται και είναι αρκετά τσιμπημένος.

Βαριέμαι να γράψω άλλα. Λίγο-πολύ, όλοι τα ξέρετε. Και, το ερώτημά μου είναι απλό: ρε γαμώτο, ακούει/βλέπει/παρακολουθεί κανείς καργιόλης από τους ανευθυνοϋπεύθυνους ή, απλώς, αρκούνται να πομφολυγούν στα λόγια και να μας γαμούν ασάλιωτα;;;;;;

(Συγνώμη για τη γλώσσα, αλλά, πλεόν, έχω φθάσει στα όριά μου. Διότι, όλοι ξέρουν τι παίζει κι όλοι κάνουν την κορόιδα...)