ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ, ΡΕΕΕΕΕΕΕ!!!!

Ενεός και ενδεής έχω μείνει μπροστά στη σφοδρή αντίδραση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, σχετικά με την απόφαση της κυβέρνησης για αύξηση του ΕΤΑΚ από το 1 στο 3 τοις χιλίοις, γεγονός που σημαίνει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος -ένας από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα, αν όχι Ο μεγαλύτερος- θα πληρώσει περισσότερο φόρο. Και είμαι σε φάση ασκαρδαμυκτί, διότι, την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του ΣΕΒ ξεκαθαρίζει ότι ο επιχειρηματικός κόσμος είναι έτοιμος να πληρώσει κάτι παραπάνω, μπας και καταφέρει η χώρα να κλείσει μερικές από τις "μαύρες τρύπες" της οικονομίας.

Έτσι, βλέπουμε ένα "σκληρό" καπιταλιστή να δείχνει μεγαλύτερη ευαισθησία από τον φορέα που θεωρείται ως ο κατ' εξοχήν αρμόδιος για την έκφραση κοινωνικής ευαισθησίας και αλληλεγγύης. Θα μου πείτε, σιγά μην έχει κρίση ευαισθησίας ο Δασκαλόπουλος. Ωστόσο, ο πρόεδρος τους ΣΕΒ αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και ότι αν δεν βάλει κι αυτός πλάτη, θα γίνουν ακόμα πιο δύσκολα και τελικά ουδείς πρόκειται να αποκομίσει το παραμικρό κέρδος: μια εξαθλιωμένη κοινωνία έχει την τάση να κινείται εντελώς απρόβλεπτα (θυμίζω ότι ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ είχαν εκλεγεί δημοκρατικά από λαούς βυθισμένους στην ανέχεια. Ο Zaphod φέρνει άλλο ένα παράδειγμα εδώ).

Αντιθέτως, η Εκκλησία για άλλη μια φορά επιδεικνύει την πνευματική της πενία και την αδυναμία της να κατανοήσει τις βασικές παραμέτρους και συγκυρίες. Εντελώς έξω από την κοινωνία, εντελώς αποκομμένη από τη συγκυρία, εντελώς αυτιστική και απομονωμένη, η Εκκλησία της Ελλάδος δείχνει να ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για τη διατήρηση των κεκτημένων της και ει δυνατόν την αύξησή τους. Η νευρωτική αντίδραση της Ιεράς Συνόδου δείχνει, όμως, και κάτι παραπάνω: δείχνει το μέγεθος της διαφθοράς του πνευματικού ρόλου της Εκκλησίας. Αντί η Ιερά Σύνοδος να δεχθεί τη δυσκολία της κατάστασης και να προθυμοποιηθεί να συνεισφέρει, κάνει σαν μικρό παιδί σε παιδικό πάρτι που έχει κρύψει το μπολ με τα γαριδάκια, τρώει τα δρακουλίνια των άλλων και όταν άλλο παιδάκι πάει να φάει κανένα γαριδάκι, αρχίζει να ουρλιάζει ότι του τρώνε το φαγητό.

Συγχαρητήρια Ιεράρχες μας. Και εις κατώτερα. Κάποια στιγμή ελπίζω να πιάσετε πάτο, μπας και ξυπνήσουν τα μοσκάρια που σας πιστεύουν...

*το σκίτσο είναι του Σπύρου Δερβενιώτη από τη City Press*

P.S.: για τα χάλια των "ανεξάρτητων/αυτόνομων/πολυσυλλεκτικών Εξαρχείων" θα γράψω κάποια άλλη στιγμή. Για την ώρα, δείτε Estarian και Ανέστη για να καταλάβετε σε τι καφριλίκι ζούμε...

Η μύτη μ' σταζ...

"Εργάζομαι στο Δημόσιο αδιάλλειπτα από το 2005. Αυτό σημαίνει ότι έχω κλείσει τη διετία για να μονιμοποιηθώ"*.

Λάθος.

Αυτό σημαίνει ότι έχεις παρανομήσει (ψευδής καταδήλωση) και ότι το Κράτος μπορεί να κινηθεί νομικά εναντίον σου. Διότι, αν δεν το ξέρεις, τα Stage είναι συμβάσεις ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ, έχουν συγκεκριμένη διάρκεια και ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΘΟΥΝ! Κι αν τα βουλευτολαμόγια που σε έβαλαν στο Δημόσιο μέσω Stage σου είχαν πει άλλα, καλό είναι να πας σε αυτά και να κάνεις τα παράπονά σου, αλλά και να σκεφθείς τι ακριβώς έκανες όταν δέσμευες την ψήφο σου για μια τέτοια σύμβαση και για τα ΨΕΜΑΤΑ που σου έλεγαν.

Επίσης, καλό είναι να αρχίσεις να σκέφτεσαι τι ακριβώς γινόταν όλα αυτά τα χρόνια που εσύ "εργαζόσουν" στο Δημόσιο (...ίσως και να έκανες δουλειά. Ίσως και όχι. Ξέρω αρκετό κόσμο που αρκούνταν στο να πίνει καφέ και να λύνει σταυρόλεξα), πόσοι άνθρωποι με υψηλά προσόντα βρίσκονταν εκτός δουλειάς, μόνο και μόνο για να μπορεί ο κάθε Βερναδάκης να χώνει φράγκα για να συντηρεί μια παρανομία και ένα ψέμα για καθαρά ρουσφετολογικούς λόγους. Και μη μου πεις ότι δεν το ήξερες, διότι, τότε, εκτός από παράνομος είσαι και βλαξ.

Για τα Stage έχει γράψει πολύς κόσμος (και η esp0ir και ο Greek Rider κι άλλοι). Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτή η ιστορία αποτελεί ίσως τη χειρότερη μορφή ρουσφετιού και διαφθοράς που βαραίνει τη ΝΔ. Όχι μόνο επειδή είναι ρουσφέτι χειρίστου είδους, αλλά και επειδη στηριζόταν σε ένα ψέμα: ότι οι Stagieres θα αποκτούσαν δικαίωμα μονιμοποίησης. Και το χειρότερο όλων είναι ότι, όταν η κυβέρνηση επιχειρεί να εφαρμόσει τη νομιμότητα, όλοι το ρίχνουμε στην κλάψα για τα "καημένα τα παιδιά". Τόσο υποκριτές και διεφθαρμένοι είμαστε όλοι μας...

* δήλωση διαμαρτυρόμενης Stagiere.

Το Μάαστριχτ, τα ελλείμματα και το λουρί της μάνας

Μια κοινωνική προσφορά του Khlysty για τους αγχωμένους Έλληνες. Παρακαλούμε, απομακρύνετε τα παιδιά και τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, το κάτωθι κείμενο είναι κολλητικό…

ΟΙ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ
Πριν από πολλά χρόνια, οι ηγέτες της Ε.Ε. αποφάσισαν ότι ένα από τα μείζονα ζητήματα που θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν, προκειμένου να προχωρήσει η ευρωπαϊκή ενοποίηση, ήταν η καθιέρωση ενός κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, του Ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό, έβαλαν διάφορους τεχνοκράτες να μελετήσουν πώς μπορεί να υπάρξει αυτό το κοινό νόμισμα, οι οποίοι και κατέληξαν σε μια σειρά μέτρων τα οποία αποτυπώθηκαν στο λεγόμενο «Σύμφωνο Σταθερότητας». Τα μέτρα αυτά ανταποκρίνονταν απόλυτα στις συνθήκες και τις παραμέτρους της εποχής στην οποία ελήφθησαν: η Ε.Ε. είχε πολλά και διάφορα νομίσματα, κάποια από αυτά ήταν σταθερά (μάρκο, γαλλικό φράγκο, κλπ), κάποια ήταν πιο αδύναμα (δραχμή), υπήρχαν πληθωρισμοί διαφόρων μεγεθών (η Ελλάδα τον είχε πολύ μεγάλο...) και οι εθνικές κυβερνήσεις ακολουθούσαν διάφορες δημοσιονομικές πολιτικές, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τα ελλείμματα να είναι αλλού μεγάλα και αλλού μικρά. Το «Σύμφωνο Σταθερότητας» επιχείρησε να καταπολεμήσει -εν είδη χορτοκοπτικής μηχανής ή οδοστρωτήρα- όλες αυτές τις διαφοροποιήσεις, θέτοντας μια σειρά κανόνων, οι οποίοι γράφτηκαν σε άσπαστη πέτρα και θα οδηγούσαν σε χρηματοοικονομική σταθερότητα, η οποία με τη σειρά της θα επέτρεπε την καθιέρωση ενός κοινού νομίσματος, το οποίο θα ήταν σταθερό, μη πληθωριστικό και δεν θα υπόκειτο εύκολα σε κερδοσκοπικές ή άλλες πιέσεις. Εξ ου και οι κανόνες που προέβλεπαν πληθωρισμό κάτω από 1,5%, δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ και δημόσιο χρέος κάτω από το 60% του ΑΕΠ. Όποιος ήθελε να παίξει μπάλα στο γήπεδο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ), θα έπρεπε να αποδεχθεί τους κανόνες αυτούς και να κάνει το παν για να ανταποκριθεί στα όσα προέβλεπαν. Οι άλλοι, ας κάνουν ό,τι τους φωτίσει ο Κθούλου… Still with me? Cool.

And you're just like all the rest

Απόψε ο Khlysty έχει όρεξη για μουσική, οπότε, ορίστε μερικές ιδέες:

THE GUN CLUB "The Fire Of Love"


CONVERGE "Concubine"


JESU "We All Faulter"


KHANATE "Too Close Enough To Touch"


THE BACKBEAT BAND "Money/Long Tall Sally"


THE AFGHAN WHIGS w. MARCY MAYS "My Curse"


NEUROSIS "Given To The Rising"


BURNING WITCH "Stillborn"



TOOL "Prison Sex"

Magistrates Dream Of Plague

Στις 22 Νοεμβρίου έρχονται και πάλι (η τελευταία, εξαιρετικά ιδρωμένη, συναυλία τους στο ΑΝ φαίνεται ότι δεν τους αποθάρρυνε. Μάγκες). Θα μετράω κεφάλια και θα πάρω απουσίες.

Κι άλλη μια δόση, πάλι από ΑΝ (ο Khlysty βρίσκεται από τη μεριά του Mike Gallagher και αγωνίζεται να κρατήσει την ψυχραιμία του...).

Έλεος!!!!!!!!

"Άκουσα για το μαύρο χρήμα, το πολιτικό χρήμα κ.λπ.. Μην κοροϊδευόμαστε. Ο Βουλευτής δεν τα πιάνει. Και να ήθελε να τα πιάσει, δεν του δίνει κανείς σημασία. Λεφτά δίνονται στην υπογραφή. Όποιος υπογράφει, παίρνει λεφτά. Και βρήκατε άλλοθι τώρα, όπως βρήκατε τότε τον Δαφέρμο για τις ταυτότητες και το θρήσκευμα, ότι θα κάνουμε μονοεδρικές τις περιφέρειες, για να μην λαδώνονται, να μην τα πιάνουν, να μην έχουν ανάγκη οι Βουλευτές. Μα, ουδέποτε πήγε κανείς σε ένα Βουλευτή μιας περιφέρειας. Θα πάει κάποιος στον Βουλευτή των Ιωαννίνων ή της Λευκάδας, να του πει "πάρε τόσα", για να του κάνει τι; Τα χρήματα πάνε στα κόμματα. Και πάνε στα κόμματα εξουσίας. Να δώσει λεφτά στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ή σε εμένα για ποιο λόγο; Τι να του κάνω; Κοροϊδευόμαστε; Πιστεύει κανείς ότι κάνατε εκλογές όλα αυτά τα χρόνια μόνο από τη χρηματοδότηση;".

Χαρείτε πολιτικό λόγο, σοβαρή επιχειρηματολογία και αντικειμενική αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Απολαύστε τον άνθρωπο που θέλει να είναι η "πραγματική αντιπολίτευση" και που απαιτεί Εξεταστικές Επιτροπές και κάθαρση. Και, μετά, αφού απολαύσετε και ευφρανθεί η ψυχή σας, μπορείτε να χτυπάτε το κεφάλι σας στον τοίχο για αυτά που -ενδεχομένως- ψηφίσατε. ΕΛΕΟΣ, ΠΙΑ!!!!!

Η επανάσταση θα γίνει σε κλειστό χώρο...

Πρέπει να ήταν το 1999, όταν φίλος συνδικαλιστής από το χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και μέλος της διοίκησης μεγάλου συνδικάτου μου έλεγε τον πόνο του, καθώς πίναμε καφεδάκι. "Ρε μαλάκα", μουρμούραγε με απόλυτη πίκρα, "είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει! Ό,τι και να προτείνουμε, ό,τι και να πούμε, τα πάντα τα μπλοκάρει η ΔΑΚΕ και, κυρίως, το ΚΚΕ. Τα βρίσκουμε με ΠΑΣΟΚους και Συνασπισμένους για απεργία; Ε, το ΚΚΕ θα μας τη μπλοκάρει, είτε ως μη αρκούντως επαναστατική, είτε ως άκαιρη, είτε ως, ξέρω 'γω, μη κόκκινη. Προτείνουμε να κάνουμε κάτι δυναμικό; Μπα, το ΚΚΕ διαφωνεί. Καταφέρνουμε τελικά να περάσει κάτι; Το ΚΚΕ το μποϋκοτάρει ανοιχτά".

"Δεν ξέρω τι να πω, ρε φίλε", κατέληξε. "Μακάρι να διαψευστώ, αλλά νομίζω ότι ΔΑΚΕ και ΚΚΕ τα έχουν βρει και μπλοκάρουν τα πάντα". Γιατί τα λέω όλα αυτά; Διότι, ήθελα να γράψω για κάποια πράγματα, αλλά με πρόλαβαν με εξαιρετικό τρόπο, τόσο το Οξύ, όσο κι ο Μανδραβέλης στην "Καθημερινή", με τους οποίους συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ! Ταυτόχρονα, σας παραπέμπω στο δημοσίευμα αυτό της "Ελευθεροτυπίας", το οποίο αποτελεί συνέχεια δημοσιεύματος της περασμένης Κυριακής, για να διαβάσετε το ύφος της ανακοίνωσης του τιμημένου, με την οποία διαψεύδει τις πληροφορίες του συντάκτη. Μπράβο, παιδιά, μια χαρά τα πάτε. Άλλωστε, φέτος δεν φροντίσατε να αποκαταστήσετε και το Σταλιν, οπότε γιατί να αποστείτε των μεθόδων του;...

(σιγά μη βάλω φωτό για τέτοια ξεφτίλα...)