Παπουτσή, ντροπή σου!!!

Μετά το "Σάμινα", στο βιογραφικό σου προστίθενται και τα αίσχη της αστυνομίας επί δύο μέρες στην πλατεία Συντάγματος.

Αν είχες στοιχειώδες πολιτικό ανάστημα, θα έπρεπε να είχες ήδη παραιτηθεί.

Όχι για τα επεισόδια.

Όχι για το γεγονός ότι έπνιξες -ναι, εσύ, προσωπικά- την Αθήνα στα χημικά.

Όχι για τη νέα αστυνομική/παρακρατική βία.

Αλλά για το γεγονός ότι για άλλη μια φορά έγινε εμφανές ότι σου είναι αδύνατον να ελέγξεις τους πολιτικά υφιστάμενούς σου.

Δεν υπάρχει ούτε ένας πολίτης αυτής της χώρας που να τρώει πλέον τη χλαπάτσα των "αναρχικών" και των "κουκουλοφόρων".

Οι υφιστάμενοί σου τα έκαναν όλα.

Με μόνο στόχο να τσακίσουν τους "τρελούς" που επί εβδομάδες τώρα σας έχουν σπάσει τον τσαμπουκά.

Μπράβο, ρε ήρωες, τα καταφέρατε.

Κάνατε την πλατεία Συντάγματος Καμπούλ (τα βλέπεις αυτά Χρυσοχοΐδη, μεγαλόστομε;...).

Και τώρα, τι;

Αν, τώρα που ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο, ο Παπανδρέου δεν ασχοληθεί προσωπικά με το ΥΠροΠο και δεν ζητήσει άμεσα τις παραιτήσεις των πάντων, αρχής γενομένης από τον Παπουτσή, θα είναι συνένοχος.

Ντροπή και πάλι...

Paranoid android

Επειδή έχω καιρό να κάνω ένα καλό σχολιάκι για τον Αντωνάκη και επειδή με τρώει το χέρι μου εδώ και κάμποσες μέρες, αρχικά αυτό το ποστάκιο είχε σχεδιαστεί να είναι αφιερωμένο σε αυτόν. Ωστόσο, όσο πέρναγε η ώρα τόσο το περιεχόμενο άλλαζε και θα καταλάβετε γιατί.

Εδώ και κάμποσες μέρες η ΝΔ υποστηρίζει ότι το γεγονός ότι τα μισά ευρωπαϊκά ΜΜΕ και τα δύο τρίτα του ΕΛΚ της την πέφτουν σχετικά με τη στάση της στο ζήτημα της συναίνεσης οφείλεται σε μια οργανωμένη διαστρέβλωση των θέσεών της από την κυβέρνηση.


Τό'χει πει ο Σαμαράς, το λέει ο Μιχελάκης, και χθες στη Βουλή ο Αντωνάκης μας πληροφόρησε ότι "Δεν βρίσκομαι εδώ για να προσυπογράφω εύκολες δήθεν «λύσεις», που συνήθως είναι βολικές υπεκφυγές. Αλλά για να αναζητήσουμε αληθινές λύσεις, που θα βγάλουν τη χώρα από την τραγική θέση στην οποία βρίσκεται… Αυτό έκανα. Κι αυτό θα συνεχίσω να κάνω. Αλλά και δεν θα δεχθώ, ψέματα, ύβρεις και προπαγανδιστικές στρεβλώσεις των θέσεών μας".

Εντάξει, θα μου πείτε, στριμωγμένος είναι ο Αντωνάκης, οπότε δικαιούται να χρησιμοποιήσει την οιαδήποτε δικαιολογία για να καλύψει το στραπάτσο των θέσεών του. Το πρόβλημα είναι τι κάνει η υπόλοιπη ΝΔ, η οποία παθαίνει ζημιά από αυτή τη στάση.

Εννοώ, δεν βρέθηκε ΕΝΑ (1) στέλεχος να πάει και να πει: "ρε πρόεδρε, τι είναι αυτά που λες; Δεν καταλαβαίνεις ότι μας εκθέτεις; Είναι δυνατόν ποτέ το ΕΛΚ να λαμβάνει πληροφόρηση από τον Πεταλωτή ή από τον Μόσιαλο; Είναι δυνατόν ποτέ τα γερμανικά ΜΜΕ να περιμένουν το ΠΑΣΟΚ να τα ενημερώσει για τις θέσεις μας;".

Δε βρέθηκε ένα στέλεχος να πει "πρόεδρε, με αυτά που λες υποτιμάς και τη ΝΔ, αλλά και τους ηγέτες της κεντροδεξιάς στην Ευρώπη, με τους οποίους ενδέχεται, όταν γίνουμε κυβέρνηση, να πρέπει να συμεργαστούμε. Είναι δυνατόν να λες ότι όλοι αυτοί έχαψαν αμάσητη την προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ;".

Δε βρέθηκε ένα στέλεχος να πει "πρόεδρε, έχουμε ισχυρή ευρωκοινοβουλευτική ομάδα. Είναι δυνατόν να υπάρχει σχέδιο διαστρέβλωσης των θέσεών μας και οι δικοί μας ευρωβουλευτές να μην τό'χουν πάρει είδηση; Να μη μας έχουν ενημερώσει;".

Δε βρέθηκε ένα στέλεχος να πει "ρε πρόεδρε, τα ξένα ΜΜΕ γράφουν ό,τι γράφουν με βάση αυτά που τους λένε οι ΠΑΣΟΚοι; Δεν ψάχνουν από μόνα τους; Δεν μιλάν και με δικούς μας; Δεν μπορούν να μάθουν πράγματα για σένα και για το κόμμα μέσω συναδέλφων τους στην Ελλάδα; Όλοι αυτοί τρώνε αμάσητο ό,τι τους δίνει το ΠΑΣΟΚ;".

Εν ολίγοις, δε βρέθηκε ένα στέλεχος να πει στον Αντωνάκη ότι αυτά που λέει αγγίζουν το όριο της ανευθυνότητας και ότι η ΝΔ κινδυνεύει να χάσει τα όποια ψήγματα σοβαρότητας διαθέτει στην Ευρώπη. Όταν η Figaro γράφει ότι το γραφείο του Φιγιόν δηλώνει ότι ο Σαμαράς είπε ότι λέει τα όσα λέει για προεκλογικούς σκοπούς, είναι κι αυτό στο πλαίσιο της προπαγάνδας και της διαστρέβλωσης του ΠΑΣΟΚ;

Πραγματικά, με εκπλήσσει το γεγονός ότι η ΝΔ βάζει το κεφάλι της αξιοπιστίας της στον τορβά για το τίποτα. Άλλη μια απόδειξη ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι στο κακό του το χάλι; Φοβάμαι πως ναι...

Troubled every day...

Από το προηγούμενο ποστ, πιστεύω ότι τα μόνα σημεία που θα πρέπει να φάω κανονικά και με το νόμο είναι τα εξής:

"... ... ..."

Ακριβώς αυτά. Εκτός κι αν κανείς πιστεύει ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα γεμίζει τους ΠΑΣΟΚους βουλευτές με θάρρος και αυταπάρνηση και banzai για την προεδράρα μας κι όλα αυτά. Οι πληγές παραμένουν και, αργά ή γρήγορα θα κακοφορμίσουν και πάλι. Η -ούτως ή άλλως εξ ανάγκης και χαλαρή- συνοχή του ΠΑΣΟΚ έχει "ρηγματωθεί" (που λέει κι ο Φώτης ο Κουβέλης...) από τα γεγονότα της Τετάρτης και το χανζαπλάστ του ανασηματισμού δεν πρόκειται να την κρατήσει για πολύ, ιδίως, δε, τώρα που οι "άλλες απόψεις εντός κόμματος και κυβέρνησης" θα βρεθούν μπροστά στο "ιδού η Ρόδος" ζήτημα να βελτιώσουν το Μεσοπρόθεσμο που ο Παπακωνσταντίνου είχε κάνει χάλια...

Δεν θα κάνω τον κόπο να αναφερθώ αναλυτικά στη νέα σύνθεση της κυβέρνησης: είναι αναμενόμενα φυσιολογική και φυσιολογικά αναμενόμενη. Μόνο κρίμα για τη Μπιρμπίλη, αλλά έτσι είναι αυτά: όταν ο αρχηγός δεν σε στηρίζει εκεί που πρέπει, αργά ή γρήγορα το κεφάλι σου πέφτει. Αυτό, πάντως, που με προβληματίζει είναι αν με αυτό το σχήμα η ΝΔ μπορεί να πουλήσει τσαμπουκάδες, όπως έκανε, π.χ., κατά του Παπακωνσταντίνου. Ο Βενιζέλος δεν είναι "άνθρωπος του αρχηγού" και η προσωπικότητά του είναι εξόχως πιο hardcore από του Παπακωνσταντίνου. Περιμένω εναγωνίως την πρώτη σύγκρουση (καλά, το "εναγωνίως" μην το πάρετε και τοις μετρητοίς...), η οποία πιστεύω ότι θα φέρνει σε "Dead Alive".

Επίσης, νομίζω ότι η κυβέρνηση γίνεται πιο καλή "ενδοεπικοινωνιακά", ήτοι θα συνεργάζονται τα μέλη της πιο εύκολα, αφού τα περισσότερα έχουν δουλέψει μαζί και στο παρελθόν. Αυτό, πάντως, δεν εγγυάται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, κάθε άλλο. Απλώς, πιστεύω ότι θα λείπουν τα πολλά αλληλοκαρφώματα. Α, ναι, μάλλον οι εκλογές αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας, αφού και οι Ευρωπαίοι "εταίροι" μας δείχνουν να μας στηρίζουν, τουλάχιστον μέχρι να σταματήσουν να μας στηρίζουν. Αυτά και... βοήθειά μας...

Trouble Every Day...

Τα όσα συνέβησαν χθες και τα όσα συμβαίνουν σήμερα και, κατά πάσα πιθανότητα, θα συνεχιστούν και τις επόμενες ημέρες, θεωρώ ότι αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας και ιδίως ο George είναι, όχι μόνο κατώτερη των περιστάσεων, αλλά και ανίκανη να διαχειριστεί ακόμα και τα στοιχειώδη.

Εν ολίγοις:

-Ο Παπανδρέου επί της ουσίας παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία της χώρας κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του με το Σαμαρά.

-Ο Σαμαράς, αντί να κρατήσει το στοματάκι του κλειστό, διέρρευσε τη συνομιλία του με τον Παπανδρέου, μόνο και μόνο για να κοκορευτεί.

-Ο Παπανδρέου, συνειδητοποιόντας τη λαλακία που έκανε, προσπάθησε να τη διορθώσει με άλλη λαλακία, αυτή του ανασχηματισμού και της ψήφου εμπιστοσύνης.

-Έχοντας, επί της ουσίας, παραδώσει, έστω και ατύπως, την εξουσία, ο Παπανδρέου αδυνατεί να συγκρατήσει το κόμμα του, το οποίο πλέον τελεί υπό διάλυση.

-Από εδώ και πέρα, η οιαδήποτε εξέλιξη -εξαιρόντας το ενδεχόμενο να βρούμε σήμερα πετρέλαιο ή να πέσει κομήτης στην Ελλάδα- δεν μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα και την καθοδική πορεία που ακολουθεί η κυβέρνηση.

-Ταυτόχρονα, όμως, τα κόμματα της αντιπολίτευσης βρίσκονται ενώπιον μιας τεράστιας καυτής πατάτας, αυτής της κατάστασης της οικονομίας.

-Ο Σαμαράς, παρά το τσαμπουκαλεμένο υφάκι, θα πρέπει να είναι άκρως προετοιμασμένος για πολλές φάπες από την Ευρώπη, η οποία έχει χαρακτηρίσει το πόνημά του, με τον τίτλο "Ζαππειο 143,7986", ως "αστειότητα" και "ανεφάρμοστο".

-Παράλληλα, βεβαίως, ουδείς μπορεί να εγγυηθεί ότι εκλογές θα βγάλουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ως εκ τούτου, η γαμημένη η συναίνεση παραμένει αναγκαιότητα. Το ερώτημα είναι μεταξύ ποιων...

-Όσον αφορά στους θωπεύοντες τα αυτιά των "αγανακτισμένων", καλό θα είναι να είναι προετοιμασμένοι για άσχημες εκπλήξεις, αφού το "αχρωμάτιστο" πλήθος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε "απολίτικο" ή και ακόμα χειρότερα, και τότε να σας δω μάγκες τι θα κάνετε.

-Είναι προφανές στα μάτια μου ότι η Ελλάδα πλέον βρίσκεται ένα βήμα πριν την επίσημη χρεοκοπία. Θεωρώ ότι ουδείς Ευρωπαίος, μετά τα γεγονότα που συμβαίνουν, θα έχει διάθεση να βοηθήσει την Ελλάδα, από τη στιγμή μάλιστα που η ίδια η χώρα αδυνατεί να βοηθήσει τον εαυτό της.

-Κατά τα λοιπά, όλα καλά; Η γυναίκα; Τα παιδιά;

Να καεί, να καεί...

...το μπουρδέλο η Βουλή. Κλέφτες-κλέφτες! Ναααααααααααααααα, ρε! (συνοδευόμενο από χιλιάδες φάσκελα). Και ΟΥΣΤ!

Ορίστε, μόλις σας περιέγραψα ένα σημαντικό μέρος από τη συνθηματολογία των "αγανακτισμένων". Και, να σας πω κάτι; Κατά βάση, έχουν δίκιο. Ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας έχει αποδειχθεί, όχι μόνο ανίκανος να διαχειριστεί την κρίση που, εν πολλοίς, ο ίδιος και οι χρόνιες κοτζαμπασορουσφετολογικές τακτικές του δημιούργησαν, αλλά και πολύ λίγος στο να εξηγήσει στους πολίτες αυτής της χώρας ότι, ναι, χρεοκοπήσαμε, τα κάναμε σκατά, ζούμε με τεχνητή υποστήριξη και ΟΛΟΙ θα πρέπει να κάνουμε θυσίες και πρώτοι εμείς, ώστε να καταφέρουμε να βγούμε απ' το κώμα και η χώρα να μη γίνει χαρτοπόλεμος. Ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα δεδομένα θα αλλάξουν προς το χειρότερο και ότι η επιτυχία θα είναι από ένα σημείο και πέρα να μπορέσουμε να τα βελτιώσουμε κάπως.

Προσοχή, δεν μιλάω για τους συνδικαλοστρατούς: αυτοί δεν θα πειστούν με τίποτα, διότι έχουν πολλά να χάσουν. Μιλώ για τον μέσο πολίτη, τον τύπο που έχει έρθει στο αμήν, που βλέπει τα λεφτά του να μειώνονται, τη δουλειά του να γίνεται κάθε μέρα και πιο ανασφαλής, τους λογαριασμούς να μη βγαίνουν και φρικάρει. Κι εγώ φρικάρω και όλοι μας. Κακά τα ψέμματα, είχαμε συνηθίσει αλλιώς και τώρα που, όχι καινούργιο κινητό κάθε χρόνο δεν μπορούμε να πάρουμε, αλλά το χωριό, από 'κει που μας ξύνιζε, μοιάζει ιδανικός/εξωτικός τόπος διακοπών, είναι φυσιολογικό να αναζητούμε τους υπεύθυνους για τις δυσκολίες μας και να τα κάνουμε όλα λίγο ίσωμα. Blame game, που λεν και στο χωριό του Αλογογκούφη.

Έτσι, ναι, είμαι κι εγώ με τους "αγανακτισμένους". Λίγο - πολύ, τα ίδια ζόρια με αυτούς τραβάω (εντάξει, ακόμα έχω δουλειά, άσχετα αν οι συνθήκες έχουν γίνει ΠΟΛΥ δύσκολες) και τους ίδιους φόβους για το μέλλον έχω. Όμως, παράλληλά, δεν μπορώ να μην αισθάνομαι ότι το όλο πράγμα αποτελεί μια απλή μετάθεση ευθυνών. Θέλω να πω, παιδιά, τόσα χρόνια όλοι αυτοί που σήμερα θέλουμε να φύγουν, να παν αλλού, εκλέγονταν νομιμότατα -πολλοί, μάλιστα, και με πάρα πολλές ψήφους- από εμάς. Τι έγινε, τότε που η κρίση δεν ήταν εδώ (που ήταν, αλλά την κρύβαμε κάτω από το χαλί...), ήσαντε καλοί και τώρα είδαμε ξαφνικά τα χάλια τους; Ο Πρόεδρας Γαρδούμπας με ποιανού τις ψήφους βγήκε δύο φορές πρωθυπουργός; Με τωνε ξένωνε; Ο George, που όλοι σήμερα του λέμε να την κάνει, από ποιους πήρε το 2009 κοντά 44%;

Και, μετά, υπάρχει και κάτι άλλο: άντε και τους διώξαμε όλους. Μετά, τι; Διότι, καλές οι γενικές συνελεύσεις και καλές οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, αλλά, για να τρέξει το πράμα, χρειάζονται λεφτά. Για να βρούμε λεφτά, πρέπει να βάλουμε φόρους και κάποιος πρέπει να τους μαζέψει. Κι εγώ σου λέω ότι το χρέος το σβήνουμε τσαμπουκά και δεν χρωστάμε σε κανένανε κιαρατά. Δεν πρέπει να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις; Ή θα περάσουμε σε ανταλλακτική οικονομία, "κοίτα δω, δεν μπορούμε να σου δώκουμε το μισθό, αλλά πάρε τώρα πέντε κιλά ρύζι να βολευτείς και μετά βλέπουμε"; Πετρέλαιο για τις συγκοινωνίες και τη θέρμανση πού θα βρούμε; Ή, μήπως, αρχίσαμε να αντλούμε από τα τεράστια ελληνικά κοιτάσματα και δεν το πήρα χαμπάρι;

Για να σοβαρευτώ λιγάκι, αν οι αγανακτισμένοι θέλουν να πετύχουν κάτι, θα πρέπει να περάσουν σε ρεαλιστικές ιδέες και προτάσεις. Πιστεύω ότι, αντί να ζητούν να φύγουν όλοι, θα πρέπει να ζητούν να ΑΛΛΑΞΟΥΝ όλοι. Αντί να ζητούν να καεί η Βουλή (και θυμίζω ότι και κάποιοι άλλοι το 1933 πίστευαν το ίδιο για τη Βουλή τους και τους σβερκώθηκε ωραία και χαλαρά ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΑ ένας μανιακός με παράξενο γούστο στις τρίχες του προσώπου...), θα πρέπει να ζητούν η Βουλή να αποκτήσει τον πραγματικό της ρόλο (όχι να τον ανακτήσει, ποτέ δεν τον είχε) και να εκφράζει τη λαϊκή βούληση κι όχι τα μικροσυμφέροντα του ενός και του άλλου. Αντί να φωνάζουν ΟΥΣΤ, θά'πρεπε, νομίζω, να απαιτούν οι πολιτικοί να βγουν από τη γυάλα τους, να κατέβουν κάτω και να συζητήσουν με τον κόσμο και να βρουν πραγματικές λύσεις και όχι τα γαμημένα μπαλώματα με τα οποία πορεύεται αυτή η χώρα από αμνημονεύτων.

Και όποιοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν, σπιτάκι τους, αλλά με δημοκρατικές διαδικασίες και ψήφο και όλα. Για να δούμε, κιόλας, πόσα απίδια χωρά ο σάκος ολονώνε μας. Διότι, μάγκες, αν μετά απ' όλα αυτά ξαναβγάλουμε τους γόνους και τα "λαμπερά πρόσωπα" στη Βουλή, τότε είμασε άξιοι της μοίρας μας. Και κάτι τελευταίο: ο εμπρησμός του Reichstag (φωτο) ήταν το τελευταίο βήμα της Γερμανίας προς την κατάλυση της δημοκρατίας και την κυριαρχία του ναζισμού. Δεν ξέρω, αλλά κάθε φορά που ακούω "να καεί..." αυτή η εικόνα έρχεται στο μυαλό μου. Μπορεί, όμως, και νά'μαι υπερβολικός.

SUPA-DUPA UPDATEάρα: για μπανίστε εδώ δυο εξαιρετικές γαμάουα αποψεις από τον Προφήτη Estarian και από τον Ζάφοδα. 'Νταξ', αυτοί είναι και νέα παιδγιά, όχι γερογκρινιάρηδες σαν κι εμένα...

...Τη συναίνεσή μου μέσα!!!

Τώρα που το πανηγυράκι της συναίνεσης τελείωσε, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πούμε μερικά πράγματα πολύ καθαρά και ξάστερα, ώστε να μην ξαναμπούμε σε αυτό το αρρωστημένο τριπάκι. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

1) Σε καμία χώρα αυτού του σύμπαντος οι κυβερνήσεις δεν κυβερνούν ελέω αντιπολίτευσης. Ακόμα και κυβερνήσεις συνασπισμού πολλών κομμάτων ή κυβερνήσεις μειοψηφίας ακολουθούν την πολιτική τους (βάση προγράμματος ή δεσμεύσεων προς εταίρους) και οι υπόλοιποι, είτε στηρίζουν είτε δεν στηρίζουν (όπως έγινε στην Πορτογαλία, όπου η κυβέρνηση Σόκρατες έπεσε, αφού η αντιπολίτευση ήρε την εμπιστοσύνη της). Μόνο στην Ελλάδα η εφαρμογή ένος προγράμματος σταθερότητας από μια κυβέρνηση που διαθέτει σαφή κοινοβουλευτική πλειοψηφία γίνεται αντικείμενο συζήτησης ώστε να έχει την αποδοχή και της αντιπολίτευσης. Δηλαδή, ουδεμία σοβαρότης. Πολλώ δε μάλλον, αν θυμηθούμε ότι την ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ© την κατοχύρωσε πρώτος ο Πρόεδρας Γαρδούμπας (γνωστός και ως "ο καταλληλότερος", αλλά και ως "ο κουρασμένος"), για τον οποίο μαθαίνουμε πρόσφατα ότι όταν τού'λεγαν να λάβει μέτρα, έλεγε "άστα, μωρέ, γι' αργότερα"...

2) Επίσης, πρέπει να θυμόμαστε ότι ο George δεν έχει έλλειμμα συναίνεσης: η ΝΔ υποστηρίζει ότι έχει ψηφίσει τα μισά από τα νομοσχέδια που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση (μπορεί νά'ναι τα 2/5 ή τα 4/7, πάντως είναι πολλά περισσότερα από αυτά που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ επί κυβερνήσεων του Πρόεδρα Γαρδούμπα...). Επίσης, η Ντόρα στηρίζει, ο Κουβέλης στηρίζει (εξ αποστάσεως, αλλά στηρίζει) και ο Καρατζαφέρης τις μονές μέρες στηρίζει (τις ζυγές τον πιάνει ο ζάχαρος και στηρίζει το Σαμαρά ή τη σύσταση οικουμενικής κυβέρνησης). Οπότε, οι μόνοι που δε στηρίζουν με την καμία είναι το ΚΚΕ (το οποίο δε θα στήριζε ούτε νέα επανάσταση των μπολσεβίκων, αν την οργάνωνε άλλο κόμμα) και ο ΣΥΡΙΖΑς, που ούτε κι αυτός έχει ξεκαθαρίσει τι στηρίζει. Άρα, άτοπη η συζήτηση για συναίνεση, αφού ούτως ή άλλως υφίσταται και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό.

3) Ναι, αλλά οι Ευρωπαίοι; Γιατί μας πρίζουν με τη συναίνεση; Μα, αν οι Ευρωπαίοι έβλεπαν μια κυβέρνηση αποφασισμένη, σιγά μην ασχολούνταν με τη συναίνεση. Όμως, άμα βλέπουν ότι ο George τά'χει τα θεματάκια του στην υλοποίηση της συμφωνίας για τη χρηματοδότηση της Ελλάδας, βλέπουν ότι και τίποτα δεν κάνει, αλλά και ότι ο κόσμος τά'χει πάρει μαζί του, άμα βλέπουν ότι ο Σαμαράς διεκδικεί την εξουσία με λάβαρο την αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και το σενάριο επιστημονικής φαντασίας που ακούει στο όνομα "Ζάππειο ΙΙ" (αφού το "Ζάππειο Ι" δεν θέλησε να το γυρίσει ταινία ούτε η Troma Films), ε, λογικό δεν είναι να αρχίσουν να ανησυχούν για το πού θα πάνε οι παράδες τους και αν θα τους πάρουν πίσω; Δηλαδή, sorry κιόλα, αλλά εσείς δε θα θέλατε μια κάποια διασφάλιση άμα δανείζατε κάποιονε; Αυτό θένε κι αυτούνοι...

4) (πωπω, γράφω όπως μιλάει ο Αλαβάνος!!!) Για να τελειώνουμε: ή η κυβέρνηση θα σοβαρευτεί, θα εφαρμόσει το μνημόνιο και θα αναλάβει και αυτή, όπως και όλοι οι υπόλοιποι τις ευθύνες που αναλογούν στον καθένα, ή να φωνάξουμε μια επιτροπή από τας Ευρώπας να μας κυβερνήσει, να τελειώνουμε. Το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας αποδεικνύεται εν συνόλω για άλλη μια φορά πολύ λίγο και αυτό είναι το χειρότερο απ'όλα. Δεν μου αρέσουν οι αναφορές στη Θάτσερ, αλλά η κυρία εφάρμοσε την πολιτική της με το σύνολο της Βρετανίας (και το κόμμα της...) στην κόντρα. Και κέρδισε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Αλλά, ξέχασα: η Θάτσερ είχε cojones...