Σαν ταινία...

Όπως λέγαν και στις παλιές ταινίες, η ιστορία είναι αληθινή. Μόνο τα ονόματα έχουν αλλάξει, για να προστατευθούν οι αθώοι (...μη χέσω).

Πριν από καμιά σαρανταριά μέρες, φίλος ο οποίος μόλις έχει περάσει χοντρό κρύωμα, διαπιστώνει ότι οι λεμφαδένες του στο λαιμό και στις μασχάλες έχουν πρηστεί. Αγχώνεται και πηγαίνει σε Γιατρό, ο οποίος του συστήνει να κάνει ένα κάρο εξετάσεις, προκειμένου να αποκλείσει τα χειρότερα.

Ο φίλος, ιδιαίτερα αγχωμένος από το ύφος του Γιατρού, κάνει τις εξετάσεις σε ιδιωτικό κέντρο -για μεγαλύτερη ταχύτητα στα αποτελέσματα-, πληρώνοντας έναν τορβά λεφτά. Παίρνει τα αποτελέσματα, μετά από κάμποσες μέρες, πάει στο Γιατρό, ο οποίος τα μελετά και αποφαίνεται ότι "όλα καλά". Ο φίλος ηρεμεί και συνεχίζει με τη ζωή του...

...Έως πριν από μερικές ημέρες, όταν δέχεται ένα τηλεφώνημα από το Γιατρό, ο οποίος του ανακοινώνει ότι τα αποτελέσματα των εξετάσεων δεν είναι και τόσο καλά και ότι πρέπει να προχωρήσει σε νέες εξετάσεις. Όλα αυτά με ύφος σοβαρό -οριακά πένθημο-, γεγονός που θορυβεί δεόντως τον φίλο, ο οποίος και ζητά άμεσα ραντεβού με το Γιατρό, προκειμένου να του εξηγήσει τι στο διάολο άλλαξε μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων.

Μπορείτε να φανταστείτε τη συνέχεια; Μια μέρα μετά, ο Γιατρός τηλεφωνεί στο φίλο και του ανακοινώνει ότι έγινε λάθος, ότι αλλουνού τα αποτελέσματα των εξετάσεων ήταν "ύποπτα" και χρειάζονταν κι άλλες εξετάσεις, ότι του ζητά συγνώμη για το λάθος, αλλά, ξέρετε, ανθρώπινα είναι όλα αυτά, και, τέλος πάντων, σας κάνουμε δώρο και μια εξέταση για την ψυχική οδύνη που σας προκαλέσαμε.

Ο φίλος -προφανώς- ανακουφίζεται. Από την άλλη, όμως, φρικάρει. Διότι συνειδητοποιεί ότι ο Γιατρός δεν έκανε λάθος μόνο με αυτόν, αλλά και με κάποιον άλλο άνθρωπο, ο οποίος πίστευε ότι είναι υγιής, ενώ, ενδεχομένως, δεν είναι, λόγω του ότι ο Γιατρός δεν μέτρησε καλά τα αποτελέσματα κάποιων εξετάσεων...

Ναι, Γιατροί μου, το λάθος είναι ανθρώπινο. Όμως, ειλικρινά, μαζευτείτε λιγάκι. Πρώτον, σας ενημερώνω ότι έχετε να κάνετε με έμβια όντα κι όχι πέτρες. Δεύτερον, τα όντα αυτά -ενίοτε- έχουν μυαλό και μόρφωση, οπότε μην τους συμπεριφέρεστε σαν να είναι ηλίθιοι ή μικρά παιδιά. Τρίτον, διαβάστε ΚΑΛΑ τα γαμημένα τα αποτελέσματα των εξετάσεων που μας βάζετε να κάνουμε. Και τέταρτον, ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΑΣ!!!

The Crowd, α λα ελληνικά

Για να είμαι ειλικρινής, τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο δεν τον πολυσυμπαθώ, για λόγους που θα ήθελα να συζητήσω αναλυτικά σε κάποιο άλλο post. Από την άλλη, δεν μπορώ να μην αισθανθώ άσχημα για το δράμα που περνά αυτό το διάστημα ο κ. Παρασκευαϊδης (το κατά κόσμον όνομα του Αρχιεπισκόπου...) και στην Ελλάδα και στο Μαϊάμι. Και, προφανώς, μπορώ να αντιληφθώ το σοκ από τις χθεσινές, όχι και τόσο καλές, εξελίξεις στο ζήτημα της μεταμόσχευσης ήπατος που, τελικά, δεν έγινε. Είναι ανθρώπινο και φυσιολογικό να λέει κανέις "κρίμα, ο άνθρωπος...".

Όμως, με έχει κάνει έξαλλο ο τρόπος με τον οποίο η δημοσιογραφική και ιατρική κοινότητα της χώρας αντιμετωπίζει αυτές τις εξελίξεις. Και, αν οι δημοσιογράφοι, στην αγωνία τους να μη χάσουν έστω και μια τοσοδούλα λεπτομέρεια, προβαίνουν σε υπερβολές, αυτό είναι ασυγχώρητο για τους εκπροσώπους των γιατρών που έχουν κατακλύσει τα ΜΜΕ και λένε το μακρύ και το κοντό τους για το αν έπρεπε να πάει ο κ. Χριστόδουλος στο Μαϊάμι ή όχι, για το αν ο Τζάκης είναι ο "μάγος των μεταμοσχεύσεων" ή όχι, για το τι θα έκαναν αυτοί που θα ήταν καλύτερο...

Η όλη κατάσταση μου φέρνει στο μυαλό μια από τις πλέον ανατριχιαστικές ιστορίες που έχει γράψει ποτέ ο Ray Bradbury, το "The Crowd". Kαι, ειλικρινά, απορώ γιατί ο ΙΣΑ δεν έχει παρέμβει ακόμα, απαγορεύοντας στα μέλη του να βγαίνουν σωρηδόν στα τηλεπαράθυρα και, επί της ουσίας, να παραβαίνουν το ιατρικό απόρρητο και να λένε ό,τι θέλει ο καθένας, δημιουργώντας ένα απαράδεκτο κλίμα γύρω από το κρεβάτι του πόνου του κ. Χριστόδουλου. Το τι μέλλει γενέσθαι με το ασθενή αφορά αποκλειστικά τον ίδιο και τους θεράποντες γιατρούς του, όπως και το τι θα δημοσιοποιείται και τι όχι.

Κύριοι, μαζευτείτε! Ο ανθρώπινος πόνος δεν είναι, ούτε θέαμα, ούτε ζήτημα δημοσίων και εντελώς άτυπων ιατρικών συμβουλίων. Ακόμα κι αν η προτεραία άποψή σας δικαιώνεται εκ των γεγονότων, δεν έχετε κανένα δικαίωμα να εμφανίζεστε με ύφος "τά' λεγα εγώ". Αντιθέτως, οφείλετε να προστατεύσετε τον ασθενή σας, ακόμα κι αν αυτός είναι ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Ειδάλλως, όχι μόνο δεν κάνετε καλά τη δουλειά σας, αλλά και παραβιάζετε βασικές της αρχές, εν ονόματι δεν ξέρω κι εγώ ποιας λογικής.