24 Ιουνίου 2010

Η μάχη του λιμανιού (...που δεν έγινε)

Επειδής βαριέμαι φριχτά -άσε που ετοιμάζομαι να πάω στο Terras Vibe, για τη μάχη των τιτάνων (Anthrax, Megadeth, SLAYEEEEEEEER, Metallica, \m/)- λέω σήμερα να συμπεριφερθώ και πάλι αντικο(υ)μμουνιστικά και να την πέσω στο ΚΚΕ και ΠΑΜΕ και το σόου που επιχείρησε να στήσει χθες στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά δεν του έκατσε.

Από τη στιγμή που η απεργία δύο ναυτεργατικών σωματείων κρίθηκε παράνομη, έβαζα και στοίχημα ότι το ΚΚΕ θα πάει στο λιμάνι να κάνει μπάχαλο, όπερ και εγένετο. Οι δυνάμεις κρούσης του ΠΑΜΕ (πρέπει νά'ναι καμιά 300αριά άτομα τα οποία είναι πάντα σε επιφυλακή και με στυλιάρια υπηρεσίας τρέχουν όπου το ΚΚΕ κρίνει ότι πρέπει να παρέμβει) μπλόκαραν τις αναχωρήσεις των πλοίων, δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στις συγκοινωνίες, προκαλώντας οργή στους επιβάτες και αμηχανία στις "δυνάμεις ασφαλείας", οι οποίες υποτίθεται ότι θα έπρεπε να επιβάλλουν την τάξη και τη νομιμότητα.

Τελικά, αν εξαιρέσει κανείς κάποια μικροεπεισόδια μεταξύ ΠΑΜιτών και επιβατών και τα γνωστά χριστοπαναγίδια που έπεσαν από τους δυστυχείς που πήγαν στο λιμάνι κι έμειναν εκεί αμανάτι, δεν έγινε τίποτα, κάτι που προφανώς πρέπει να φρίκαρε το ΚΚΕ. Διότι, μη γελιέστε, η χθεσινή ιστορία αυτό είχε ως στόχο: να μετατραπεί ο Πειραιάς σε πεδίο μάχης, με γριές και παιδάκια να τρέχουν αλλόφρονες ανάμεσα στα δακρυγόνα και τα ΜΑΤ, με φωτογραφίες τραυματισμένων ΠΑΜιτών, με τα έτσι και τα αλλιώς μιας τέτοιας κατάστασης. Ώστε, μετά, το ΚΚΕ να βγαίνει και να τα χώνει στην ανάλγητη κυβέρνηση που δέρνει απεργούς αγωνιστές και αθώους πολίτες, κλπ, κλπ, ad infinitum.

Το θέμα είναι ότι ο Χρυσοχοΐδης τους χάλασε τη σούπα, καθώς διέταξε τους Λιμενικούς να μην κάνουν τίποτα. ΟΚ, η εικόνα της χώρας, όσο και να το κάνεις, έφαγε μια χλαπάτσα. Ωστόσο, ήταν πολύ μικρότερη από αυτή που θά'τρωγε, αν χθες πραγματοποιούνταν η "μάχη του λιμανιού", που εμφανώς επεδίωκε το ΚΚΕ. Θεωρώ, δε, ότι την επόμενη φορά που το ΠΑΜΕ θα επιχειρήσει να προβεί σε νέα εκδήλωση "ανυπακοής" στην "κυβέρνηση της Ε.Ε., του ΔΝΤ και των μονοπωλίων" θα βρεθεί προ εξαιρετικά δυσάρεστης εκπλήξεως. Με εκπλήσσει, δε, το γεγονός ότι η κυβέρνηση δείχνει να κατανοεί πολύ καλύτερα απ'όσο περίμενα, τι σημαίνει "διαχείρηση κρίσεων". Όσο για το ΚΚΕ, ακόμα κι αν έχει χίλια δίκια, με τις τακτικές του τα χάνει και αυτό φαίνεται και από τις ανύπαρκτες "εισπράξεις" του από τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Αλλά, τι να περιμένεις από ανθρώπους που αγωνίζονται να με πείσουν ότι ο Στάλιν αδικήθηκε;...

(σ.σ. η φωτό είναι από "Τα Νέα")

17 Ιουνίου 2010

Δε μας παρατάς, ρε Λοβέρδε...

Δηλαδή, θες να μου πεις ότι αυτό το έκτρωμα επιβάλλεται από το Μνημόνιο με την "τρόικα"; Ότι συμφωνήσατε σε αυτό;;; Ότι με κάτι τέτοια θα σώσετε τη χώρα από την καταστροφή;;; Και για νά'χουμε το καλό ρώτημα, τι διαπραγμάτευση κάνατε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ; "Α, για να μας δώσετε τα φράγκα, ώστε να μη χρεοκοπήσουμε αύριο, θα πρέπει να σας αφήσουμε να μας σκίσετε; ΟΚ, θέλετε και να βογκάμε αισθησιακά ή θα μας πηδάτε στα σιωπηλά, να μη σας ενοχλούμε, κιόλα...";

Πάτε καλά, ρε;;;; ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ;;;;!!!!! Ρε, καταλαβαίνετε τι πα'να πει "διαπραγμάτευση"; Τι πα'να πει δούναι και λαβείν; Τι σκατά κάνατε; Τι είναι αυτό το πράγμα; Πού οδηγείτε τη χώρα, το αντιλαμβάνεστε; Και, αν το αντιλαμβάνεστε, τι κάνετε για να το αποτρέψετε; Είστε τόσο ανίκανοι, τόσο υποτελείς; Δεν ντρέπεστε καθόλου;

Δε μας χέζεις, ρε Λοβέρδε κι εσύ κι όλοι οι άλλοι!!! Ασταδιάλα!!!

16 Ιουνίου 2010

"Κατάρρευση του πολιτικού σκηνικού" και μπαρμπούτσαλα...

Εν μέσω καύσωνος και λοιπών δεινών, παρακολουθώ με έκπληξη και θαυμασμό τη νέα μόντα που επιχειρείται να στηθεί από διάφορα ΜΜΕ, σχετικά με τους κινδύνους που ελλοχεύουν πίσω από την "απαξίωση του πολιτικού σκηνικού της χώρας"!!! Εδώ!!! In Full Color!!! All The Gory Details!!! Και δημοσκοπήσεις που ούλα τα αποδεικνύουν έχουμε!!! Και άλλα τινά...

Πέραν από την πλάκα, πάντως, με εκπλήσσει το γεγονός ότι κάποιοι κάνουν σοβαρά αυτή τη συζήτηση, περί της απαξίωσης και κατάρρευσης του πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας, στηριζόμενοι σε στοιχεία που, αν δεν κάνω λάθος, παρουσιάζονται σε δημοσκοπήσεις -με την ίδια ακριβώς ένταση- εδώ και πολλά χρόνια. Δηλαδής, τι νέο κομίζει αυτή η γκαλοπιά της "Καθημερινής" που δεν τό'χουμε δει και σ'άλλες;

Λίγο-πολύ, όλες οι πολιτικού περιεχομένου δημοσκοπήσεις των τελευταίων τριών-τεσσάρων χρόνων αποτυπώνουν μια έντονη δυσπιστία των πολιτών έναντι του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Ε, και; Άλλαξε κάτι; Καταγράφηκε έστω και μια ουσιαστική μεταβολή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας; Έγινε κάτι το βαθύ/ρηξικέλευθο και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Όχι, όχι κι όχι. Ακόμα και η δημοσκοπική "άνοιξη" του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ του 2008 (η μοναδική καταγεγραμμένη στροφή των πολιτών προς μια ριζοσπαστικότερη πρόταση...) ξεθώριασε με μεγαλύτερη ταχύτητα απ' όσο θα μπορούσε κάποιος να περιμένει και τώρα οι ΣΥΡΙΖαίοι/ΣΥΝασπισμένοι τρώγωνται με τα ρούχα τους, καθώς, ως γνωστόν, η φτώχεια φέρνει γκρίνια...

Κατά τα λοιπά, οι πολίτες εδώ και πολλά χρόνια γκρινιάζουν για τους πολιτικούς, ωστόσο, την ύστατη στιγμή, όπως λέει κι ο Παυλάρας, συμπεριφέρονται τελείως παυλοφικά και ψηφίζουν ΕΝΤΕΛΩΣ συστημικά και να μην ακούω μαλακίες για "μεταβολές/μετακινήσεις" του εκλογικού σώματος, εκτός κι άν έγινε κάτι που δεν το πήρα πρέφα, που δεν το νομίζω.

Επίσης, κανένα από τα πολιτικά κόμματα/σχηματισμούς που υπάρχουν σήμερα δεν έχει κάνει κάποια στοιχειώδη, έστω, έκπληξη. Το ΚΚΕ παραμένει μπετοναρισμένο στα ποσοστά του εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια, ο ΛΑΟΣ δείχνει να έχει ταβανιάσει προ πολλού, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να επιστρέφει στη φάση "μπαίνω-δεν μπαίνω στη Βουλή" και οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν δείχνουν ικανοί, όχι να αλλάξουν το σκηνικό, αλλά ούτε να ξεπεράσουν το όριο εισόδου στη Βουλή.

Ναι, αλλά θα μου πεις, σε ρευστό σκηνικό, τα πράγματα μπορούν εύκολα να αλλάξουν. Ναι, αμέ, το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; Για να δούμε, λοιπόν, σε τι συνίσταται η "ρευστότητα". Ο Σαμαράς, ακολουθώντας τακτική Καραμανλή, διέγραψε τη Ντόρα. Από εκείνη τη ώρα, όλο για τη δημιουργία νέου σχηματισμού ακούμε, και νέο σχηματισμό δε βλέπουμε. Και, αν θέτε να βάλουμε κι ένα στοίχημα, ούτε και πρόκειται να δούμε σύντομα, καθώς οι πολλοί(;) Ντορικοί βουλευτές της ΝΔ, κάθε άλλο παρά έτοιμοι εμφανίζονται να αποχωρήσουν από το μαντρί (ο Κιλτίδαρος, ούτως ή άλλως, την έκανε για δικούς του λόγους).

Από το ΠΑΣΟΚ διαγράφηκαν δυόμιση βουλευτές (ο ένας είναι μισός μέσα μισός έξω...), εκ των οποίων οι δύο ανήκουν στο λεγόμενο "λαϊκό" ΠΑΣΟΚ και με την καμία δεν γουστάρουν το Γιώργο και τις πολιτικές του. Όσο για την αποχώρηση των Ανανεωτικών από το ΣΥΝ, πέραν του ότι το τελευταίο διάστημα έμοιαζε σχεδόν μοιραία, ε, δεν τη λες κι ως κίνηση που προκαλεί τριγμούς στο σύστημα. Κατά τα άλλα, είναι εντυπωσιακό ότι κανένα κόμμα, ούτε αριστερά, ούτε δεξά, δεν μοιάζει να μπορεί να εκμεταλλευτεί τη φθορά της κυβέρνησης, αλλά και τις διαρκείς αστοχίες του Σαμαρα.

"Καλά, περίμενε να δεις τι θα γίνει το φθινόπωρο, που θα σφίξουν τα γάλατα". Λοιπόν, μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι δεν θα γίνει τίποτα το κοσμοϊστορικό. Κι αυτό, διότι έχω την αίσθηση ότι ο κόσμος είναι μουδιασμένος από τα μέτρα-σφαλιάρες που έχουν ως τώρα ληφθεί και δυσκολεύεται να αντιδράσει με στοχευμένο τρόπο. Παράλληλα, τα χρόνια της "καλής ζωής" μου φαίνεται ότι έχουν "σκουριάσει" τα αντανακλαστικά των πολιτών και έχουν αποδυναμώσει την ανάγκη για συλλογικές διαδικασίες.

Όλα αυτά τα γράφω για να πω ότι το "τυράκι" της αλλαγής του πολιτικού σκηνικού δεν το χάφτω και θα έλεγα να είμαστε όλοι μας πολύ προσεκτικοί όταν ακούμε για κάτι τέτοιο. Πολύ μούφα και στημένο μου κάνει, για να με πείσει...

2 Ιουνίου 2010

Κι εσύ χτενίζεσαι...














Για να μάθετε να ασχολείστε με ασόβαρα πράγματα (κρίση, οικονομία, Γάζα και άλλα ποταπά...)

28 Μαΐου 2010

Η σημειολογία της ξεφτίλας

Τελικά, αυτό το παιδί, ο Αντωνάκης, ντε, δεν παλεύεται με την καμία. Κάθε κουβέντα του, κάθε δήλωσή του, κάθε παρουσία του αποτελεί κι ένα μνημείο κενολογίας, λαϊκισμού και, κυρίως, αντιδημοκρατικότητας. Αφού μας ζάλισε τα σκώτια με το "μείγμα πολιτικής" του (μήπως ήθελε να γίνει αλχημιστής, όταν ήτουνε μικρός;...), τώρα επανέρχεται με το ζήτημα της "αυτοκάθαρσης" της ΝΔ από τα "βαρίδια" και απ' όσους "πλήγωσαν την παράταξη".

Έτσι, σήμερα προέβη σε νέα δήλωση σχετικά με αυτή τη διαδικασία, την οποία σας παρουσιάζω αυτολεξεί, διότι πρέπει να την αναλύσουμε σημειολογικά, για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της ξεφτίλας:

"Αν δεν το έχετε καταλάβει, εγώ έχω πάρει εντολή να χτίσω μια καινούργια ΝΔ. Δεν απολογούμαι για το χθες, δεν θα απολογούμαι για νοοτροπίες και συμπεριφορές τύπου Παυλίδη ή Βουλγαράκη ή Ρουσόπουλου. Όποιος -το ξεκαθαρίζω- έχει βλάψει την Παράταξη, δεν θα είναι μαζί μας. Αλλά και δεν πρόκειται να αφήσω ποτέ κανέναν να στοχοποιηθεί άδικα. Τίποτε άλλο".

Παρακάμπτοντας πλήρως το ύφος της δήλωσης, μερικές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις:

1."Όποιος -το ξεκαθαρίζω- έχει βλάψει την Παράταξη, δεν θα είναι μαζί μας": ενδιαφέρουσα -για το μέγεθος του λαϊκισμού της- διατύπωση. Το θέμα για τον Αντωνάκη ΔΕΝ είναι ότι κάποιοι πλήγωσαν τον κόσμο και τη χώρα, αλλά την Παράταξη. Έξυπνο. Διότι έτσι δεν χρειάζεται να απολογηθεί για τα έργα των κυβερνήσεων, μέλος των οποίων ήταν κι ο ίδιος. Επίσης, αποφεύγει το σκόπελο να αναφερθεί σε έργα και ημέρες ανθρώπων που ενδεχομένως μπορούν να του την κάνουν με μεγάλη άνεση.

2."δεν θα απολογούμαι για νοοτροπίες και συμπεριφορές": και γαμώ. Όχι για πράξεις και παραλήψεις, αλλά για νοοτροπίες και συμπεριφορές. Όχι για αντικειμενικά ζητήματα, αλλά για ζητήματα "ηθικής" και "αισθητικής". Όχι για το ότι επί 5,5 χρόνια έγινε κυριολεκτικό πάρτι εις βάρος της Ελλάδας, αλλά για νεφελώδεις έννοιες που αγγίζουν τα όρια της "φιλοσοφίας". Έτσι, αν κάποιος, π.χ., έκλεψε αλλά η νοοτροπία και συμπεριφορά του ήταν εντός των ηθικών πλαισίων που θέτει ο Αντωνάκης, όλα καλά, ε;...

3."έχω πάρει εντολή να χτίσω μια καινούργια ΝΔ. Δεν απολογούμαι για το χθες": επίσης και γαμώ. Η αναβάπτιση της "εκλογής από τη βάση" φαίνεται ότι διαγράφει, τόσο τις δύο κυβερνητικές θητείες του Αντωνάκη, όσο και την επιτυχημένη του απόπειρα της "Πολιτικής Άνοιξης", αλλά και τις όποιες ευθύνες ο ίδιος έχει για το σημερινό χάλι. Bravo, Antonis!!!

4."δεν θα απολογούμαι για νοοτροπίες και συμπεριφορές τύπου Παυλίδη ή Βουλγαράκη ή Ρουσόπουλου.": excelsior!!! Ο Αντωνάκης, εν είδη δικαστή Ντρεντ, δικάζει, καταδικάζει και εκτελεί την καταδίκη ανθρώπων που οι πράξεις τους τελούν υπό πολιτική/δικαστική διερεύνηση. Αγνοόντας κανονικότατα το τεκμήριο της αθωότητας, αγνοόντας κανονικότατα κάθε εσωκομματική δημοκρατική διαδικασία, πετάει στα λιοντάρια -και, μάλιστα, αποκλειστικά και μόνο για "νοοτροπίες και συμπεριφορές" (βλ. 2)- τρία στελέχη της παράταξής του, τα οποία, ωστόσο, η ΝΔ είχε σπεύσει να αθωώσει όταν ήταν κυβέρνηση. Πού ήταν τότε ο Αντωνάκης; Εεεεεεεε;

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι μου είναι παντελώς αδιάφορο το τι θα κάνει η ΝΔ με τα εσωτερικά της, αν ο Αντωνάκης θα διαγράψει τους πάντες, αν οι πάντες θα διαγράψουν τον Αντωνάκη, κλπ. Όμως, φθάνει πια με την υποκρισία και την ξεφτίλα. Άει σιχτίρ, που λέει εν τη σοφία του κι ο Ζάφοδας.

27 Μαΐου 2010

Τίτλοι τέλους

Κατά την ταπεινή μου άποψη, η χθεσινή παραδοχή από τον Τάσο Μαντέλη στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο Siemens, ότι τα πήρε κανονικά από την εταιρεία, αποτελεί τη χαριστική βολή στο πολιτικό σύστημα της χώρας.

Κι αυτό, όχι διότι ο Μαντέλης ομολόγησε με απόλυτο κυνισμό ότι χρηματίστηκε από τη Siemens, όταν, μάλιστα, ήταν υπουργός Μεταφορών και, άρα, καθ' ύλην αρμόδιος για προμήθειες σχετιζόμενες με τη συγκεκριμένη εταιρεία. Ούτε επειδή επέδειξε τρομακτική αδιαφορία για τις συνέπειες της ομολογίας του -όχι για τον ίδιο, άλλωστε, το ποινικό μέρος που τον αφορά έχει προ πολλού παραγραφεί, αλλά για την πολιτική και την εικόνα που δημιουργείται στους πολίτες.

Κυρίως, όμως, διότι, πλέον, αποκαλύπτεται με τον πλέον προφανή τρόπο ότι ο βασικός στόχος της πολιτικής πρακτικής στην Ελλάδα είναι η συγκάλυψη. Με την αθλιότητα που ονομάζεται νόμος περί ευθύνης υπουργών, η οποία φροντίζει, όχι να αποκαλύπτει, αλλά να καλύπτει. Με τη χειραγωγούμενη Δικαιοσύνη, η οποία κινείται με ρυθμούς που καθορίζονται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Με τις Επιτροπές της Βουλής, που καταλήγουν να είναι όργανα συνδιαλλαγής και όχι ουσιαστικής έρευνας και αποκάλυψης.

Κι έτσι, καταλήγουμε σε φαινόμενα Μαντέλη, ο οποίος, με απλά λόγια, πάει στην Εξεταστική, λέει, μάλιστα, κύριοι, τα πήρα κανονικά από τη Siemens και τώρα κλ@στε μου τα @ρχίδι@ και παρατήστε με ήσυχο να ξαναπάω στο Αζερμπαϊτζάν, να κάνω τις δουλίτσες μου και μη με πολυζαλίζετε κιόλα. Και σε φαινόμενα "ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό" του Βουλγαράκη, και σε φαινόμενα "μαζευτείτε, κουνάω δάχτυλο" του Παυλίδη, και πάει λέγοντας. Ρε, δε γ@μιόμ@στε όλοι, λέω 'γω...