Για τα λεφτά τα κάνεις όλα...

Τελικά, έχει πολύ ενδιαφέρον η κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τη στάση του ΚΚΕ στην "υπόθεση Cosmote-Γερμανός". Κι έχει ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον απ' όσο αρχικά φαίνεται, διότι εν πολλοίς δείχνει διάφορα πραγματάκια, τα οποία ίσως είχαν περάσει "στο ντούκου", αν δεν άρχιζε το νταβαντούρι.

Κατά την άποψή μου, το πιο σημαντικό είναι ότι η σύγκρουση αυτή υποχρεώνει το ΚΚΕ από τούδε να είναι πιο προσεκτικό στη στάση του έναντι της κυβέρνησης. Από καιρό είχα την αίσθηση ότι το ΚΚΕ πήγαινε "χαλαρά" την κυβέρνηση: τώρα που φάνηκε ότι υπάρχουν και αποχρώσες ενδείξεις, εκτιμώ ότι το κόμμα θα υποχρεωθεί να είναι πιο "επιθετικό" και να προσέχει λίγο τα "τσουβαλιάσματα" που κάνει (φταίνε όλοι πλην ΚΚΕ, κλπ).

Σε δεύτερο επίπεδο, η διαμάχη δείχνει ότι αρχίζει ένα ξεκαθάρισμα μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης: ξεκαθάρισμα λογαριασμών, αλλά και ξεκαθάρισμα τοπίου. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, σημαίνει ότι η πόλωση θα έχει περισσότερους των δύο πόλων, οπότε θα υποχρεώσει το σύνολο των κομμάτων να λάβουν θέσεις, ακόμα και σε θέματα που δεν τους αρέσουν: το στυλάκι "δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα, δεν είν' η μάνα μ' μέσα" δεν θα περνά.

Το τρίτο θέμα είναι ότι, επιτέλους, βλέπουμε το αληθινό "πρόσωπο" των κομμάτων, ακόμα και σε ηγετικό επίπεδο. Όσο απεχθές κι αν μας φαίνεται, είναι καλό να το ξέρουμε, για να μπορούμε να καταλάβουμε πολύ καλύτερα από πριν ποιοι είναι αυτοί που ζητούν την ψήφο μας και δηλώνουν ότι θα μας "σώσουν". Ενδιαφέρον έχει και το ότι η κυβέρνηση έχει "λουφάξει" μπροστά σε αυτή τη διαμάχη. Γιατί; Έλα μου, ντε...

Λευτεριά στο Μιχάλη Λιάπη!!!

Λοιπόν, δε μου το βγάζετε από το μυαλό ότι ο Μιχάλης Λιάπης κάτι ήξερε, όταν την περασμένη Κυριακή έκανε τη δήλωση που έκανε. Μία φράση του, από τα πολλά -και, γενικώς, ανούσια- που είπε, μου είχε καρφωθεί στο μυαλό: "Και σήμερα, το άκρον άωτον, κατηγορούμαι και για τον ΟΤΕ. Οταν είναι σε όλους γνωστό ότι δεν είχα καμία ανάμειξη, καμία σχέση στη διοίκηση του οργανισμού. Κανένα λόγο, ούτε για τα μικρά ούτε για τα μεγάλα θέματα της εταιρείας. Ελεος πια". Λέτε να ειπώθηκε τυχαία; Γνωρίζοντας τη σχέση του Λιάπη με Αλογοσκούφη-Βουρλούμη (δείτε την εικόνα από το "Βήμα", είναι άκρως επεξηγηματική...), I don't think so, dear Watson, I don't think so at all...

Και, να που έσκασε η ιστορία ΟΤΕ-Γερμανός. Παρά τις άοκνες προσπάθειες να μη δημοσιοποιηθεί, ήρθε κι έκατσε σαν κερασάκι στην τούρτα των τελευταίων μηνών: ΟΤΕ, Siemens, Deutsche Telekom, "μαύρο" πολιτικό χρήμα και τώρα αυτό... Και οι ελπίδες της κυβέρνησης για θερινή ραστώνη και άντε να ψιλοξεχαστεί ο χαμός με τη Siemens, μάλλον πάνε περίπατο. Βεβαίως, δεν έχω καμία ελπίδα ότι η υπόθεση αυτή, η οποία, σύμφωνα με φίλο επιχειρηματία είναι σκάνδαλο ολκής, θα καταλήξει πουθενά. Ωστόσο, έχω την αίσθηση ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει το απαραίτητο προπέτασμα καπνού. Διότι, όποιος πιστεύει ότι η χθεσινή συνάντηση Καραμανλή-Στυλιανίδη και τα όσα βγήκαν από αυτή, ήταν άσχετη με το όλο κλίμα που διαμορφώνεται, νομίζω ότι είναι αφελής.

Βλέπετε, ένας νέος "χαμός" στα πανεπιστήμια με αφορμή την αναγνώριση των κολεγίων, ε, δε θά'ταν και πολύ κακός για την κυβέρνηση, καθώς θα έριχνε τους προβολείς μακριά από τον ΟΤΕ και τα συναφή. Παρανοϊκό; Για να δούμε...

Παπούτσι από τον τόπο σου...

Στην Ελλάδα βρίσκεται για επίσημη επίσκεψη ο Ισπανός πρωθυπουργός José Luis Rodríguez Zapatero. Σιγά τα ωά, θα μου πείτε... Απλώς, θα μας σπάσουν πάλι τα νευρά με τους αποκλεισμένους δρόμους για να περάσει ο υψηλός καλεσμένος και θα κάνουν "πάρτι" τα κανάλια με τις χειραψίες και τις τυπικότητες που λέγονται σε αυτές τις περιπτώσεις μεταξύ των πολιτικών. Κι όμως, η περίπτωση Zapatero θα έπρεπε να μας απασχολήσει σοβαρά, για πολλούς και διάφορους λόγους.

Βλέπετε, σήμερα η Ισπανία θεωρείται ως η ένατη ισχυρότερη οικονομία στον κόσμο, πίσω μόνο από τις χώρες - μέλη του G8. Επίσης, η Ισπανία είναι δέκατη στον Δείκτη Ποιότητας Ζωής του Economist (η Ελλάδα είναι 22η...) και 18η παγκοσμίως στις τεχνολογικές προόδους. Έχει εξαιρετικά ανεπτυγμένη βιομηχανία, πολιτιστική ζωή, εκπαίδευση, τουρισμό και υπό τη διακυβέρνηση Zapatero έχει αποδεχθεί σημαντικές κοινωνικές παρεμβάσεις, όπως ο γάμος μεταξύ ομοφύλων (στην Ισπανία η Καθολική Εκκλησία είναι κάτι παραπάνω από πανίσχυρη...) και ο περιορισμός του ακαδημαϊκού status της θρησκευτικής εκπαίδευσης (ομοίως).

Επίσης, θυμηθείτε ότι από το 1936 ως το 1975 η Ισπανία ζούσε κάτω από την "μπότα" του φασίστα Generalissimo Franco και ότι όλα τις τα επιτεύγματα είναι προϊόν σχεδόν μιας εικοσαετίας: πριν, η Ισπανία ήταν μια "μαύρη τρύπα" στη δυτική άκρη της Ευρώπης. Τώρα, η Ισπανία προχωρά με ζωηρά βήματα προς τα μπρος, οι Ισπανοί είναι αισιόδοξοι για το μέλλον -σε αντίθεση με τους Έλληνες. Ναι, δεν είναι όλα καλώς καμωμένα στην Ισπανία του Zapatero, αλλά, αν μη τι άλλο, γίνονται προσπάθειες ουσιαστικές και οι πολίτες αυτό το εκτιμούν. Τι κρίμα που οι δικοί μας πολιτικοί θα περιοριστούν στις χαιρετούρες και τις μπουρδίτσες...

All that jazz...

...Δηλαδή, όπως θα έπρεπε να είναι η σύγχρονη τζαζ: αυτοσχεδιαστική, γεμάτη επιρροές από άλλα μουσικά είδη και ρεύματα, παθιασμένη και, ταυτόχρονα, ψυχρή και οργανωμένη. Σαν μια ατσάλινη λεπίδα στα χέρια ενός berserker, λίγες στιγμές πριν αρχίσει το "πανηγύρι". Κάπως έτσι θα πρέπει να σκέφθηκαν και οι δύο εγκέφαλοι πίσω από τους Sunn 0))), όταν σχεδίαζαν το live project υπό την κωδική ονομασία Pentemple.

Όπου Pentemple ίσον ο Stephen O'Malley και ο Greg Anderson, συν ο Atilla Csihar -σε κάτι σαν φωνητικά-, ο Oren Ambarchi στην πολύ παραμορφωμένη και "πειραγμένη" κιθάρα και ο Sin Nanna (μοναδικό μέλος του black metal συγκροτήματος Striborg από την Τασμανία...) στα ντραμς και, επίσης, σε κάτι σαν φωνητικά.

Τι μας κάνουν όλα αυτά; Ένα ιδιαιτέρως ισχυρό μείγμα από drones, παράξενους ήχους από κιθάρες, φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς και ένα εξαιρετικό υπόστρωμα από ντραμς που, αντί να παίζουν το ρόλο της ρυθμικής βάσης, προσθέτουν στην αυτοσχεδιαστική ατμόσφαιρα, χρωματίζοντας ακόμα περισσότερο τον ήχο του project.

Αυτή η θαυμαστή ομάδα περιόδευσε μαζί για κάμποσο καιρό και, πριν από λίγες εβδομάδες, κυκλοφόρησε σε δίσκο μια εκδοχή της "τελετουργίας" της, υπό το όνομα "0))) presents Pentemple", που είναι η ηχογράφηση μιας συναυλίας τους στην Μελβούρνη. Ο δίσκος αποτελείται από δύο κομμάτια (με τίτλους που λένε πολλά: Pazuzu 1 & Pazuzu 2) διαρκεί περίπου 43 λεπτά.

Drone-doom jazz; Illbient αυτοσχεδιασμός; Free black drone; Δώστε το όνομα εσείς. Εμείς αρκούμαστε να τους ακούμε και να θαυμάζουμε τα αποτελέσματα που μπορεί να δώσει ο συνδυασμός ταλέντου, διάθεσης, πάθους και, πάνω απ' όλα, άρνησης να "στεγανοποιηθεί" η τέχνη...

Σφίγγει το πράγμα

Περίπου στα μισά του 2004, φίλος δικηγόρος με βαθύτατη γνώση της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έλεγε σε παρέα ότι φοβάται πολύ για τα αποτελέσματα της "δημοσιονομικής απογραφής" που η τότε νέα κυβέρνηση της ΝΔ είχε εξαγγείλει. Επισήμαινε ότι, με την επικρατούσα κατάσταση στην Commission, το οιοδήποτε "κολπάκι" με τα δημοσιονομικά της χώρας θα προκαλούσε εντονότατη αντίδραση από τους Ευρωπαίους και θα ταλάνιζε την Ελλάδα για πολλά χρόνια.

Σήμερα, πλέον, φθάσαμε στο σημείο που ζούμε σε πλήρη έκταση τα αποτελέσματα και της "απογραφής", αλλά και συνολικά της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων (όχι ότι οι ΠΑΣΟΚιοι δεν έκαναν κι αυτοί τα "τρικ" τους, αλλά, τουλάχιστον, κρατούσαν και μια "πισινή"...). Η ελληνική οικονομία, αδυνατισμένη από τη λιτότητα και από τις "αλχημείες", με την ανταγωνιστικότητά της να υποχωρεί διαρκώς, έχει μετατραπεί σε εύκολο στόχο για όποιον θέλει να παίξει μαζί της.

Ανατιμήσεις προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς έλεγχο, διαρκώς μειούμενη παραγωγικότητα, κουρελιασμένοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, έσοδα που χάνονται κι ο Αλογοσκούφης να δηλώνει ότι δεν μπορεί να δεσμευτεί για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού (για τον οποίο, θυμάστε, προκυρήχθηκαν εκλογές...). Στην ουσία, η οικονομία αντιδρά όπως αντιδρά ένας εξαντλημένος άνθρωπος σε κάποιο μικρόβιο: ακόμα κι αν δεν είναι σοβαρό, τα συμπτώματα είναι πολύ ζόρικα, γιατί ο οργανισμός δεν έχει δυνάμεις για να αντιδράσει.

Ναι, τα προβλήματα είναι και εισαγώμενα. Όμως, διάβολε, το να περιορίζεσαι στις διαπιστώσεις δεν είναι αρκετό. Πρέπει να λαμβάνεις και μέτρα. Και, φαίνεται ότι η ικανότητα της κυβέρνησης να λαμβάνει μέτρα ουσίας έχει προ πολλού εξαντληθεί. Κοιτάζοντας προς τα πίσω, διαπιστώνει κανείς ότι η ανάπτυξη ήταν προϊόν μεγάλων έργων και κονδυλίων από την Ε.Ε. Τώρα που αυτά τελειώνουν, τώρα που σφίγγει το πράγμα, τι μπορεί να γίνει;...

Ευχαριστώ, ω, εταιρεία...

Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του φεστιβάλ EJEKT, θα ήθελα να ευχαριστήσω από βάθους καρδίας τους διοργανωτές, οι οποίοι κατόρθωσαν να βγάλουν από τα ρούχα τους κάμποσες χιλιάδες κόσμο, ο οποίος είχε πληρώσει κάμποσα λεφτουδάκια για να δει -όχι τους αρχαίους James και τους προϊστορικούς Stereo MCs, αλλά- δύο αρκετά σύγχρονα ονόματα: τους Digitalism και -κυρίως...- τους UNKLE.

Εντάξει, στην Ελλάδα ζεις, οπότε είναι απολύτως λογικό να προβάλλεις αυτό που πουλάει (James, Stereo MCs, Hercules), έναντι αυτού που είναι πιο cutting edge. Εντάξει, αφού οι James αποφάσισαν να παίξουν σχεδόν δύο ώρες, απολύτως κατανοητόν ότι το πρόγραμμα θα πάει πίσω -σχεδόν μια ώρα, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα... Εντάξει, ούτως ή άλλως έχεις βάλει τους UNKLE να αρχίσουν στη μία παρά εικοσιπέντε. Μπορεί, όμως, να μου εξηγήσει κάποιος ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΑΝ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΤΗΣ ΞΙΦΑΣΚΙΑΣ;

Ο συγκεκριμένος χώρος είναι απολύτως κατάλληλος για την αποθήκευση δύο 747 -και απολύτως ακατάλληλος για συναυλίες: αποδείχθηκε περίτρανα με τους Tool, οι οποίοι, παρά τις προσπάθειές τους είχαν άθλιο ήχο. Ρε παιδιά, ουδείς εκ των διοργανωτών γνώριζε ότι οι UNKLE είναι κανονικό συγκρότημα (δύο κιθάρες, μπάσο, πλήκτρα, ντραμς κι ο LaVelle στα decks); Ουδείς γνώριζε ότι στα live "βαράνε"; Ουδείς γνώριζε ότι ο ήχος τους μέσα στο αχανές κλειστό θα ήταν επιεικώς μαύρα χάλια; Προσθέστε σε αυτό και τα λοιπά τεχνικά προβλήματα (τα visuals του συγκροτήματος δεν έπαιξαν ποτέ...) και αντιλαμβάνεστε για τι "Τιτανικό" μιλάμε.

Προς τιμήν του, το συγκρότημα έπαιξε σχεδόν όλο το σετ της πρόσφατης περιοδείας του. Μετά το τέλος της συναυλίας τους, βγήκαμε ημίκουφοι και πλήρως εξαντλημένοι. Πολλοί φύγαμε (ελπίζω οι Digitalism να ήταν καλοί, λυπάμαι, αλλά δεν άντεχα να μείνω άλλο και να τους δω...). Μπορεί, τώρα, κάποιος να μου εξηγήσει, τουλάχιστον, γιατί οι UNKLE δεν έπαιξαν στην έξω σκηνή; Και μην ισχυριστεί κανείς λόγους κοινής ησυχίας, διότι η απέναντι κλαμπάρα βάραγε ασυστόλως...

Υ.Γ.: την άνοιξη του 2005 είδα στο Λονδίνο τον Ornette Coleman (στο Elephant & Castle) με εισιτήριο 10 λίρες (~16 ευρώ). Φέτος, ο μέγας τζαζίστας παίζει στο Λυκαβηττό με εισιτήριο 50 ευρώ. Κάθε εξήγηση για τη διαφορά, δεκτή...